Alle berichten van Dirk

Tank 7 (Boulevard Brewing Company – Kansas US – Duvel Moortgat)

0 = Geen bier / 1 = Bier met fouten / 2 = Ondermaats / 3 = Foutloos, gemiddelde beleving / 4 = Klassebier / 5 = Het perfecte brouwsel

Helder blond bier met een stevige witte schuimkraag, ondersteund door een sterke pareling. Het aroma is zeer hoppig met een matige hoeveelheid citrus in de neus.

Wij, met onze Belgische achtergrond zouden dit in de categorie IPA zetten. De Amerikanen denken daar anders over want een bier van 8,5% alc beschouwen zij niet als een IPA. Door hen wordt het als “Strong Ale” en “Farmhouse Ale” in de markt gezet. Farmhouse Ale is in België een Saison. Maar die naam zouden wij dan weer niet geven aan een bier van 8,5%. What’s in a name… ;-).

Het bier zet vol aan en heeft genoeg body om de stevige hopgift te counteren. Een smaak die uitmondt in een hopbittere afdronk. Een aangename afdronk waarin we ook een beetje gekonfijt fruit ontdekken. Een toegankelijk bier dat blijft evolueren en dus zeker een ruim publiek zal aanspreken.

Vier verdiende hopbellen! Opmerkelijk: De Eeklose brouwer Steven Pauwels week jaren terug uit naar Amerika om bij Boulevard Brewing te gaan werken. In Amerika wordt deze brouwerij als een “craftbrewer” beschouwd, naar Belgische normen is dit toch een eerder grote brouwerij. Sinds de Amerikaanse brouwerij in 2013 werd overgenomen door Duvel Moortgat is het bier van de Meetjeslander dus ook in eigen land en regio vlot verkrijgbaar

Rochefort Tripel (Adbij Notre Dame de Saint Rémy – Rochefort)

0 = Geen bier / 1 = Bier met fouten / 2 = Ondermaats / 3 = Foutloos, gemiddelde beleving / 4 = Klassebier / 5 = Het perfecte brouwsel

De trappistenbrouwerij van Rochefort heeft een decennialange traditie in donkere bieren. Zowel de 6, de 8 als de 10 zijn licht tot donker bruin en worden gebrouwen met dezelfde gist.Breken met die traditie is dus zeker een risico, zeker voor een brouwerij die zo hoog aangeschreven staat.

Troebel stroblond bier met een dikke witte schuimkraag die ondanks haar grove structuur mooi blijft staan. Door het troebel kunnen we moeilijk zien of er veel CO2-verzadiging is of niet.

In de geur een pittig aroma van citroengeste en perzik. We ruiken ook al een alcoholboost. De aroma’s zijn subtiel, zeker geen IPA.

Het bier zet in elk geval volmondig aan. Zoet en bitter zijn goed in evenwicht en het fruitige van het bier komt ook terug in de smaak. Er treedt ook een zekere ziltigheid op die doet denken aan gekookte groenten. Wanneer de aroma’s naar de achtergrond treden komt de hopbitterheid naar voor. Die hopbitterheid vloeit lang uit in de afdronk. Het ziltige verdringt enigszins de frisheid van de bierbeleving.

Is dit een bier voor een winteravond of eerder voor een terras? We staan wat in twijfel. Het bier past zeker in de stijl die de brouwer voorop stelt, een tripel van 8 % alc. We stranden op 3,5 hopbellen omdat we wat worstelen met het zilte. We dronken dit bier toen het juist op de markt was, dus wellicht evolueert dit bier nog in positieve zin.

Land van Mortagne (brouwerij Alvinne – Zwevegem)

0 = Geen bier / 1 = Bier met fouten / 2 = Ondermaats / 3 = Foutloos, gemiddelde beleving / 4 = Klassebier / 5 = Het perfecte brouwsel

Donker bruin bier, maar bij het openen stellen we vast dat er geen CO2 verzadiging op het bier zit. Het uitgieten kost dan ook enige moeite.

We krijgen er een kleine licht bruine schuimkraag op.In het aroma vooral kandijsuiker, maar ook een zeker onaangenaam aroma.

Ook in de smaak één en al kandijsuiker. Zonder bruis is dit erg plakkerig. Is dit bier wel hergist? En dat aroma, misschien is er sprake van een infectie? Bij sommige proevers ging de lamp al aan het branden. Het zal toch niet van de A-brouwerij zijn? Ja, toch wel. Het is niet de eerste keer dat we een bier met brouwfouten proeven dat afkomstig is van Alvinne.

Waar de hele hype rond de brouwerij onder bierliefhebbers dan vandaan komt weten wij ook niet. Misschien omdat het bier zo duur is?

In elk geval, fouten gebeuren, en uit respect voor de brouwers dachten we het bier een tweede kans te kunnen geven. We mailden naar de brouwerij met ons vaststellingen, het lotnummer, de vervaldatum enz… Helaas… geen enkele reactie.

Wij gingen alvast op eigen kosten geen Land van Mortagne (of wat dan ook van Alvinne) in huis halen en kunnen dus niet anders dan dit bier beoordelen op de ervaring die we hadden. Eén hopbel dus, al is die zelfs discutabel

Fourchette (Van Steenberge – Ertvelde)

0 = Geen bier / 1 = Bier met fouten / 2 = Ondermaats / 3 = Foutloos, gemiddelde beleving / 4 = Klassebier / 5 = Het perfecte brouwsel

Blond bier, troebel (maar dat kan aan het transport liggen) en heel licht van kleur. Mooi sterk wit schuim dat in een berglandschap blijft staan. Uitzonderlijk sterk schuimen dat wordt nog eens ondersteund door een vrij sterke pareling.

Een mooi “Belgian Lace” blijft achter op de rand van het glas. Dit bier presenteert alvast heel mooi en dat past bij de chique etiketten en het bijpassende gracieuze glas.

Er is een pittig aroma van mout en gist, maar het aroma is niet over hele lijn aangenaam. Op de achtergrond hebben we het aroma van gerijpte geuze, een beetje salami, beetje kolengeur. Gelukkig wordt dit niet storend, maar meer zou dit niet mogen zijn. Misschien een aroma dat wegebt bij rijping.

De smaak wordt gekenmerkt door de hopbitterheid, aangevuld met een lichte zurigheid, maar zeker geen geuze zoals het aroma wat deed vermoeden. Ook wat groene kruiden, rucola en zuring worden genoemd. Voor sommigen ontbreekt wat body. Behalve hopbitter valt de nasmaak nagenoeg onmiddellijk weg.

Een doordrink bier voor liefhebbers van Belgian Strong Ales (7,5%alc), vooral voor de liefhebbers van een bier dat flink bruist. Een zomerbier dat op het aperitief van een barbecue past. Voor een echt degustatiebier is dit te weinig uitdagend.

Dit bier werd ontwikkeld door Van Steenberge in samenwerking met verschillende koks ontwikkeld. Het etiket is dan ook heel stijlvol ontworpen. Het lijkt ons, en blijkbaar ook volgens de website, dat dit bier heel goed past bij schaaldieren en vis. Schiet zeker zijn doel niet voorbij als restaurantbier.

Tripel Karmeliet (Bosteels-AB Inbev – Buggenhoud)

0 = Geen bier / 1 = Bier met fouten / 2 = Ondermaats / 3 = Foutloos, gemiddelde beleving / 4 = Klassebier / 5 = Het perfecte brouwsel

Tripel Karmeliet werd in 1999 gelanceerd en heeft zich al in de eerste jaren van zijn bestaan opgewerkt tot een vaste waarde in het tripel-bier-landschap.
Zeker na de overname van AB-Inbev wordt het bier nog sterker in de markt gezet. We moeten toegeven, zowel de brouwerij als het bier hebben hun karakter behouden.

Blond biermet lichtjes oranje schijn. Het bier heeft een sterke witte schuimkraag die nogal overvloedig is bij het uitschenken. Het is vrij troebel, waarbij het vrij weinig verschil maakt of de gist in het glas wordt meegegoten of niet. Het bruisen is gemiddeld. Fruitig en krachtig kruidig aroma dat aan witbier doet denken. We ontdekken ook de duidelijke geur van tarwe in het bier.

De smaak zet zoetig aan, maar na het krachtige aroma was verwachtten we wel meer volheid. Daarna valt het bier eigenlijk even weg, wat eerder vreemd overkomt. Het bitter houdt het bier mooi in evenwicht. Nadien komt nog een krachtige, aangename maar eerder onverwachte kruidige nasmaak. We proeven dezelfde kruidigheid als in het aroma. Er komt ook weer fruit opzetten zoals rijpe banaan. De zoetigheid blijft ook lang hangen, maar wordt niet plakkerig.

Zit duidelijk in het segment van de tripel en wordt in zijn segment geapprecieerd. Goed in evenwicht, smaakvol voor 8,4% alc en toch genoeg karakter om zich te onderscheiden van de veelheid aan Tripels in het winkelrek. Een bier dat niet snel gaat vervelen en dus met glans 3,5 hopbellen verdient.

Gouden Carolus Imperial Blond, (brouwerij Het Anker, Mechelen)

De jongste telg uit de Gouden Carolus-reeks steekt in hetzelfde pakje als de “Cuvée van de Keizer”, maar dan in het rood.

Goudblond bier dat licht gesluierd is door de hergisting. Een heel stevige pareling ondersteunt een dikke romige schuimkraag die sterk blijft staan en een maanlandschap vormt.

Heel aangenaam aroma waarin we koriander en / of curaçao waarnemen. Het aroma blijft wat verborgen onder het schuim maar het zoete van appelmoes en honing komt ons toch tegemoet.

Ook in de smaak komt het kruidige onmiddellijk naar voor, maar overheersend of storend wordt het niet. De hopbitterheid houdt het bier mooi in evenwicht en komt in de afdronk duidelijker naar voor. Er blijft wat alcohol achter in de mond en neus. De mout zorgt voor het nodige zoet.

Het proefpanel zou dit bier onder de tripelbieren onderbrengen maar de brouwer noemt dit “Imperial blond”. De term “imperial” geeft aan dat dit stevig alcoholisch is, en dat is het ook met 10 % alc.

Dit is een professioneel gebrouwen bier van hoge kwaliteit. Het is qua smaak toegankelijk voor de meeste bierdrinkers, maar het alcoholgehalte is niet te onderschatten. Dit bier vertoont toch voldoende karakter om zich te onderscheiden binnen het dikbevolkte segment van de sterke blonde bieren en de tripels. Voor ons zeker een aanrader om in alle rust van te genieten!

Een score van 4 hopbellen voor deze klepper.

Oude Geuze

Van een lezer ontvingen we drie flesjes van hetzelfde bier met een bijzondere uitdaging. Het betrof drie flesjes Oude Geuze van brouwerij Boon, en meer bepaald de speciale editie “Vat 109”. De normale geuze is een blend uit verschillende houten vaten, maar de laatste jaren brengt brouwerij Boon af en toe een geuze op de markt die dus van één vat afkomstig is (deze keer dus het vat met nr 109).

Zoals steeds bij de Oude Geuze is de bewaartijd van het bier erg lang, in dit geval 30 jaar, en dat was ook onze lezer opgevallen. Hij vroeg zich af of het bier daadwerkelijk 30 jaar zou kunnen bewaard worden en of het dan ook in positieve zin zou veranderen.

Omdat het te moeilijk is om een smaakbeschrijving 10 jaar te onthouden, zeker na wat biertjes 😊, vroeg hij aan ons om een smaakbeschrijving op te stellen en die binnen 10 jaar te vergelijken met de smaak van het bier in 2030. In 2040 zullen we bij leven en welzijn het experiment nog een derde laatste keer herhalen.

Waarom dit experiment niet spreiden over 30 jaar horen we u vragen? Wel omdat de huidige proeversploeg dan allemaal 70+ zullen zijn. We houden het dus op 20 jaar en hopen jullie er respectievelijk binnen 10 en 20 jaar ook nog allemaal zijn om onze bevindingen te lezen!

Hieronder onze eerste smaakbeschrijving:

Donker blond bier met vrij stevig schuim dat mooi wandklevend is en een “Belgian Lace” vormt, opvallend voor een oude geuze. Na een tijd vervalt het schuim tot een blijvend laagje. Wat troebel met vrij weinig pareling.

Aangenaam zurig, houterig aroma, ook typisch de wilde gist van lambiek en geuze. Naast het zuur ook vanille in het aroma.

De smaakbeleving is aanvankelijk vrij vol en het verwachte zurige komt pas na enige tijd naar de voorgrond. Het zuur combineert wonderwel met de hop. Die hop is vrij aanwezig en blijft lang hangen in de afdronk. Met een beetje lucht in de mond komt ook de vanille wat terug. Dit biertje blijft lang in de mond hangen. 

Het bier wordt algemeen erg geapprecieerd door het proeverspanel omdat het vol en  rond is en tegelijk het duidelijke karakter van een oude geuze heeft zonder echte uitersten. Wat ons wel opvalt is dat de smaakbeleving nogal snel evolueert tijdens het proeven. Iemand beschrijft het als “het springt op en af”.