Ambibrew ludieke bierquiz 2014

Na enkele jaren afwezigheid organiseren we weer de
Ludieke Bierquiz!!!
Dit in het kader van de “Week van de Smaak”.
De vorige editie was een succes, en dus gaan we ons nog eens geven.
Deze quiz is bedoeld voor iedereen, iedereen die graag een biertje drinkt en een gezellige avond wil beleven is welkom en kan zeker deelnemen.

Wanneer: 14 november 2014
Waar: café ’t Kruisken, Kruisken 1 te 9991 Adegem.
Ploegen van 4 personen, inschrijving: 20 Euro per ploeg
(betaald = ingeschreven)
Inschrijven bij Rob (rob@ambibrew.be)

Als voorsmaakje kun je hier al een filmpje van de vorige editie bekijken. (mogelijks moet U het eerst lokaal opslaan)

Raad het biermerk waar we het reclamefilmpje van nagespeeld hebben :-).

Welkom op onze nieuwe website

Beste bezoeker.

Hartelijk welkom op onze vernieuwde website.

Onze bestaande website bleek te veel verouderd te zijn om deze nog up 2 date te houden.
Er bleken teveel artikels te zijn, de site bleek te moeilijk te worden om deze nog op een deftige manier te kunnen onderhouden en te updaten.

Daarom werd er geopteerd om een volledig nieuwe site te ontwikkelen die de voordelen van een tegenwoordige website kon bevatten.

Wij hopen dat deze U kan bekoren en hopen U binnenkort terug te mogen verwelkomen op onze site.

Alvast bedankt.

Het bestuur.

Ambibrew Amber verkoopdag

Bijna 1000 Ambibrew’kes verkocht op één dag!!!

Iedereen kon de laatste tijd volgen hoe we ons eigen biertje lietenbrouwen bij Brouwerij Boelens om dit aan de man te brengen bij vrienden, kennissen, sympathisanten en andere bierliefhebbers.

In het “Woordje van de voorzitter” van ons tijdschriftje kon je al lezen dat het bier de deur is uitgevlogen op de verkoopdag van 07/06/2014.

Nog voor we officieel van start gingen om 11.00 uur waren de eerste Ambibrew’kes al verkocht.
Het werd de aankondiging van wat komen zou.
De hele dag kwamen en gingen mensen om ons biertje aan te schaffen.
Koen van café ’t Kruisken bood het bier exclusief in zijn café aan zodat niemand een kat in een zak hoefde te kopen.

Voor wie het gemist heeft…
Tegen half drie waren maar liefst 30 bakken (dozen) bier verkocht en om half vijf ging de 40ste en laatste bak de deur uit! (960 flesjes!)

Het stak ons, de hobbybrouwers van Ambibrew, een hart onder de
riem dat zoveel mensen geïnteresseerd waren en zijn in onze biertjes en onze activiteiten.

We kunnen dus nu al aankondigen dat er zeker dit jaar nog
activiteiten zullen volgen en we er serieus over nadenken om volgend jaar weer een biertje te koop aan te bieden.

Bedankt aan iedereen die er was!
Ambibrew Amber etiket

 

Rochefort 8 ,Trappistenbrouwerij Notre Dame de Saint Rémi (Rochefort)

Een klassieker onder de klassiekers!
Zoiets blind laten proeven door een proefpanel is altijd spannend…

Over etiketten en vormgeving kunnen we hier kort zijn.rochefort 8
Iedereen kent wellicht sobere etiketten van de Rochefortbieren waarop alleen het nummer verschilt.
Een nummer dat overigens geen aanduiding is van het alcoholgehalte, maar wel van het aantal “Belgische graden”.
Dit geeft eerder een aanduiding van de gebruikte hoeveelheid ingrediënten per liter dan van het alcoholgehalte.

Donker bruin bier met een beige fijnmazige schuimkraag.
Zelfs op ons zonnig terras kleurt dit erg donker in het glas.
Voor zover we kunnen zien ook wat gesluierd.

Het aroma is complex. Het bier ruikt zwaar, zoetig, naar snoep en drop.
We ruiken ook mout in het brouwproces, een aroma dat vrij komt wanneer we de mout op temperatuur brengen.

De smaak zet vol aan en is zoals het aroma complex en zoetig, onder meer rozijntjes worden genoemd.
Alcohol dringt de neus binnen.
Dat is niet verwonderlijk met een bier van 9,2% alc.
Toch is in dit bier ook nog hopbitter waar te nemen.
Precies door die hopbitterheid blijft dit bier in evenwicht en trekt het toch nog droog weg.

Eén panellid kon dit bier maar matig appreciëren, hij was van oordeel dat dit bier beter past bij een winters haardvuur dan op een zonnig terras (waar wij zaten) en daar is iets voor te zeggen.

De andere panelleden vonden dit bier een parel aan de Belgische bierkroon en all-time-Rochefort 8-liefhebber

Tom herkende het bier zelfs in een blindproeverij!

Open brouwdag Adegem (01-05-2014)

We waren nog maar amper bekomen van het bierfestival of de volgende activiteit stond al op ons te wachten.
Op 01/05/2014 brouwden we nog eens zelf aan café ’t Kruisken.

Vorig jaar brouwden we ook op 1 mei aan café ’t Kruisken. We doopten toen ons bier Freya, maar zoals jullie konden lezen in vorige editities van Ambibrew was Freya ons niet erg gunstig gezind.
Door een lekkend vat verloren we toen 80 liter bier.

De naam van ons 1-mei-bier was dan ook toepasselijk gekozen “Lucky Shot”. Tom had het recept samengesteld en tegen negen uur schoten we in gang.

Het weer was veel beter dan men voorspeld had en dus konden we lekker buiten op het terras brouwen. Café ’t Kruisken was ook open, je kon er ons Ambibrew-bier in avant-premiere proeven en aanschaffen, en dus was de belangstelling voor ons brouwsel redelijk groot.

De hele dag werd het een komen-en-gaan van mensen die ons wel eens (weer) aan de slag wilden zien of een biertje kwamen proeven.

Oh, ja, nog iets over het bier dat we gebouwen hebbben.
Ondanks de zomerse brouw-omstandigheden zal het een eerder
winters biertje worden.
Een donker bier waaraan geturfde whiskymout is toegevoegd.
Dat zou het bier zijn rokerig karakter moeten geven.

Na afloop dronken we zoals gewoonlijk nog een goed glas.

BAB Mystère, Brij. Strubbe (Ichtegem) voor “Brugse Autonome Bierproevers – BAB”

De “Brugse Autonome Bierproevers, kortweg BAB” is de vereniging die het Brugs bierfestival jaarlijks organiseert.
Enkele jaren geleden pakten ze uit met een eigen festivalbier.
Dit jaar werd een nieuwe versie ontwikkeld: “BAB Mystère”, 7,4% alc.

Er zijn verschillende versies van het etiket van het bier.
Ieder etiket is een schilderij van de hand van André De Meulemeester, duidelijk geïnspireerd door Ensor.
De Meulemeester was directeur van de vroegere brouwerij Aigle Belgica en was ook gevechtspiloot in de Eerste Wereldoorlog.
In dit herdenkingsjaar koos men dus voor een bier ter ere van hem.

BAB MystereMystère is overigens hoe de Fransen zijn naam verbasterden.
Er moet wel gezegd worden dat het etiket heel wat elementaire informatie niet vermeldt…

Maar genoeg daarover. Wat zit er in de fles?
We zien een donker blond, of licht amber (zoals je wil) bier met een stevige witte schuimkraag die eerst het aroma nog wat gevangen houdt.
Het bier is helder tot het laatste glas van onze 75cl-fles, dat wat troebelder is door de gist.

Een uitgesproken aangenaam aroma valt ons op.
Het is duidelijk dat hier met dry-hopping gewerkt is.
Er is naast hopbellen ook redelijk wat citrus waar te nemen en een
tikje vanille.
Dit lijkt ons qua stijl het dichtst aan te leunen bij een IPA, al is dat informatie nergens op het etiket te bespeuren valt.
Net zoals een lijst van ingrediënten overigens.

Na het erg aangename aroma valt de smaak wat weg.
Dit bier is precies iets te waterig.
In de nasmaak komt dan weer een aangename hopbitterheid opzetten met een metalisch kantje.

Al bij al een lekker terrasjesbier dat zijn strepen vooral door zijn aroma verdient.

Zythos Bierfestival te Leuven (27-04-2014)

Voor het tweede jaar op rij maakten we van ons bezoek aan het Zythos bierfestival een tweedaags weekendje. Een geslaagd concept!

Hét meest gerenommeerde bierfestival van ons land is zonder twijfel het Zythos bierfestival.
En in België-bierland wil dat toch wel wat zeggen…

Gezien Leuven niet tegen de deur ligt maakten wij er een weekendje van.
Leuven profileert zich als dé bierstad van België.
Niet helemaal onterecht als je weet dat de hoofdzetel van AB-Inbev, toch de grootste brouwer ter wereld, zijn hoofdzetel nog steeds in Leuven heeft.
Maar er is ook nog een kleine artisanale brouwerij in de stad, het bierverbruik ligt er, dank zij de studenten, veel hoger dan elders te lande, en sinds 2 jaar wordt er dus ook het Zythos Bierfestival
georganiseerd.

Vroeger werd het bierfestival in St-Niklaas georganiseerd en beperkte de bier-beleving zich ook tot het festival zelf.
Leuven doet er alles aan om het de festival-ganger naar de zin te maken.
Speciale biermenu’s op restaurant, speciale bierwandelingen door de stad, brouwerijbezoeken,…

En dus springen wij graag op de kar van al die festivalvreugde.
Tegen de middag kwamen we aan in Leuven en tot onze verrassing stond ons hotel in de steigers, helemaal bedekt met gigantische
bierspandoeken.

Na het uitpakken trokken we richting restaurant Improvisio voor een lekkere lunch met konijn in blond bier.
Als aperitief namen we de nieuwe Vedett IPA.
Improvisio is gelegen op de site van een oude abdij.
Het kader en het gebouw zelf zijn zonder meer uniek.
Het eten is er lekker en betaalbaar.
Volgende keer in Leuven weten we zeker dit leuke stekje terug te vinden.

Je zou denken dat het daarna tijd wordt voor het echte werk, maar we waren geduldig. We hadden een rondleiding met gids gereserveerd over Leuven-bierstad.

De rondleiding was best ok, maar de gids bleek niet bepaald veel over bier te kennen en bleek er ook niet bepaald veel interesse voor te hebben.

Nu was ons geduld genoeg op de proef gesteld en begaven we ons, met het gratis openbaar vervoer, naar het Zythos Bierfestival.
Zoals dat gaat op bierfestivals proef je veel bieren (à 15cl per stuk).
Ze hier allemaal uitgebreid beschrijven zou ons te ver leiden.

Twee brouwers wisten ons deze keer echt wel te bekoren.

De brouwer van BOM Brewery was vroeger werkzaam bij Orval, Boon en St-Bernardus en mout al het graan dat hij gebruikt zelf.
Zijn bieren heten Triporteur. Het achtervoegel verschilt bij elk bier; De versie die ons even deed stil staan was de Triporteur Belgian Oak waarbij de mout op schilfers van Belgische eik geroosterd / gerookt werd.
Een vol complex bier waarin je smaken blijft ontdekken.

De tweede brouwer die ons wist te bekoren was De Dochter van de Korenaar met zijn Noblesse VSOP.
Noblesse VSOP is een licht blond biertje, een hoppig pilsje dat gerijpt is op jeneverbessen van Filiers.
Een prima combinatie zo blijkt en met zijn 5,5% alc ook eens een lichter biertje op het festival.

Wolf 7, Brij. Het Anker (Mechelen) voor Brij. Wolf (Aarschot)

Met de regelmaat van de klok is dit bier verkrijgbaar in discounter Aldi.
Tijd om de Wolf 7 dus eens te proeven…

De etiketten van de Wolfbieren verschillen alleen in de kleur van het cijfer, er bestaat immers ook eenwolf-7
Wolf 8 en een Wolf 9.
De Wolf 7 toont een gouden silhouet van een huilende wolf tegen een zwarte achtergrond.

Het bier dat eigenlijk 7,4% alc heeft is behoorlijk troebel en honing blond.
Er is een vrij ruwe maar sterke en wandklevende schuimkraag.
Er is overigens behoorlijk wat pareling in het bier die de
schuimkraag nog ondersteunt.

Het aroma is evenwichtig, aangenaam en fris.
We onderscheiden wat hop en gist.

Ook in de smaak staat evenwicht centraal, zonder echter
vervelend te worden.
Het bier sluit af met een lange hopbittere afdronk die ons doet besluiten het toch een half hopbelletje meer te geven.

Brouwerij Wolf is een kleine brouwerij in Aarschot.
Enkel de Wolf9 wordt in de eigen brouwerij gebrouwen.
De Wolf 7 en Wolf 8 worden bij brouwerij Het Anker (bekend van Gouden Carolus) gebrouwen.

Voor liefhebbers van een goed gebrouwen blond bier zonder pretentie, maar ook zonder grote verrassingen is dit prijs/kwaliteit zeker een goede aankoop.

“St-Bernardus Abt vs Westvleteren 12”

Bieren van een zelfde bierstijl met elkaar vergelijken blijkt een leerrijke ervaring te zijn.

We gingen deze keer opzoek naar de waarheid achter het verhaal dat St-Bernardus Abt en Westvleteren 12 kopieën zijn…

Er zijn veel factoren die een rol spelen als je twee bieren wil vergelijken die heel dicht bij elkaar aanleunen.
De manier van bewaren, de botteldatum,…
Met twee bieren van botteljaar 2013 deden we een verdienstelijke poging om deze twee zwaargewichten in bierland met elkaar te vergelijken.

St-Bernardus – Westvleteren…

In de abdij “Sint-Sixtus” in Westvleteren werd sinds de 19de eeuw

Westvleteren 12
Westvleteren 12

bier gebrouwen.
Na de tweede wereldoorlog werd echter beslist het brouwen in licentie te geven. Dat was in die periode geen uitzondering.

Anno 2014 worden de meeste abdijbieren in commerciële brouwerijen buiten de abdijmuren gebrouwen.

De licentie werd toevertrouwd aan brouwerij St-Bernardus in Westvleteren.
Omdat er nog geen regelgeving rond het gebruik van de naam “trappist” bestond werd voor Westvleteren dus de benaming “trappist” gebruikt.

Om een wildgroei van bieren met de naam trappist tegen te gaan werden regels vastgelegd.
Zo moest een echte trappist binnen de muren van een trappistenabdij gebrouwen zijn.

Zo scheiden de wegen van brouwerij St-Bernardus en de abdij

Sint Bernardus Abt 12
Sint Bernardus Abt 12

Sint-Sixtus. Aanvankelijk in vrede, maar na enige tijd bleek er toch een geschil te ontstaan tussen beide partijen.

Het gevolg was dat brouwerij St-Bernardus de abdij niet langer wou voorzien van gist zodat de abdij zich voor gist nu gaat bevoorraden bij de abdij van Westmalle.
St-Bernardus claimt sindsdien het enige echte recept te bezitten.

 

  1. Uitzicht

Beide bieren zijn identiek van kleur, namelijk zeer donker.
De pareling is op het zicht moeilijk te beoordelen.
De St- Bernardus heeft een dikke fijnmazige schuimkraag die langstevig blijft staan.
De kleur is gebroken wit.
De schuimkraag van de Westvleteren is eveneens overvloedig, maar ze is iets grover waardoor ze iets sneller vervalt.
De kleur van het schuim van de Westvleteren neigt ook eerder naar beige.
Al bij al zijn beide bieren uiterlijk moeilijk te onderscheiden.

  1. Aroma

Het eerste echt opvallende verschil zit in de geur.
De St- Bernardus heeft een vol fruitig en aantrekkelijk aroma waarin we duidelijk banaan herkennen (een kenmerk van een jong bier).

De Westvleteren is ingetogener, het aroma is neutraler.
Toch ruiken we een zekere houtigheid en een gebrand aroma.

Naar mate ons experiment vordert worden de bieren warmer.
Pas dan geeft de Westvleteren zijn volle aroma prijs.
Naar mate het bier warmer wordt krijgen we ook toetsen van rozijnen in de neus en wordt het aroma complexer en aangenamer.

  1. Smaak

De St-Bernardus zet vol aan.
De smaak van gebrande mout en karamel overheerst een hopbitterheid die, eigen aan de bierstijl, op de achtergrond blijft. We nemen opnieuw dat vleugje banaan waar.
Complex enevenwichtig in de smaak.

In de smaak zul je de Westvleteren moeilijker onderscheiden van de St-Bernardus dan in het aroma. Er is weinig verschil, maar de Westvleteren mist het vleugje banaan.

Opnieuw stellen we vast dat de Westvleteren pas tot zijn volle ontplooiing komt als het bier bijna op kamertemperatuur is.
De smaak is op kamertemperatuur voller en complexer en wordt opmerkelijk aangenamer.
De St-Bernardus verliest wat van zijn pluimen bij die temperatuur.
Bij de St-Bernardus treedt een lichte zurigheid naar voor die wat wringt.

Het is zelfs zo dat, waar de voorkeur van de meeste panelleden eerst licht in het voordeel van de St-Bernardus was, de meesten naar het einde toe toch meer naar de Westvleteren neigen.

  1. Afdronk

Bij beide bieren is de afdronk lang en aangenaam.
De gebrande karamel blijft lang hangen en voor het eerst komt ook de hopbitterheid naar voor.

  1. Experiment bis

Ons experiment bestond deze keer eigenlijk uit twee delen.
Eerst werden de beide bieren blind geproefd en besproken om alle vooroordelen te vermijden.

Na de bekendmaking van de namen van de bieren werd uiteraard verder geproefd en gediscussieerd.
Het experiment bis bestond erin dat iedereen opnieuw beide bieren blind voorgeschoteld kreeg.
Het was de bedoeling dan de bieren te herkennen.
We haalden een score van 75% wat aantoont dat er duidelijk verschil is, maar dat beide bieren erg dicht bij elkaar aanleunen.

Conclusie

Dit zijn zonder meer twee topbieren van absolute wereldklasse.
We zijn het er unaniem over eens dat er verschil is.
Maar het verschil is zo klein dat wie slechts één van beide bieren zouvoorgeschoteld krijgen zou kunnen uitmaken of het een St-Bernardus Abt of een Westvleteren 12 is.

We vragen ons ook af of de verschillen uitgesprokener worden bij veroudering of juist zouden vervlakken.

Misschien een idee voor een volgende experiment binnen enkele jaren…

Port Barrel Aged Scotch de Silly (Brouwerij De Silly)

Deze keer iets over een eerder zeldzaam bier.
Elk jaar laten ze bij brasserie De Silly hun donkere scotch ale rijpen op een eiken vat van een andere herkomst.
In 2013 heeft het bier gerust in Port-vaten.

Een stijlvolle fles van 75cl op kurk met een etiket dat meer aan wijn doet denken dan aan bier.

Het basisbier van 9% alc is een scotch ale.Port Barrel Aged Scotch de Silly
Het bier is dus uiteraard donker bruin.
Het heeft een ietsje een rode gloed.

Het schuim is fijn, gebroken wit maar vervalt snel.
Er blijft maar een laagje over.
De pareling is zacht, maar onvoldoende om het schuim verder in stand te houden.

Het aroma is heel complex en vineus.
Een zalig bier om je neus in te steken omdat je steeds nieuwe aroma’s blijft ontdekken.

We ruiken duidelijk rood fruit, braambessen, maar tegelijk ook het houtige.
Hoewel we dit bier blind proefden konden we al ruiken dat dit een barrel-aged bier was.

De smaak is vol en dezelfde vineuze aroma’s met rood fruit keren terug.
Hopbitterheid valt bijna niet te proeven.
Toch is het bier niet plakkerig zoet want er is wel een eerder gebrandebitterheid die aan koffie doet denken.

Dit bier is voor de meesten in het proefpanel een echte ontdekking, de smaak, maar vooral de aroma’s.
Vooral als je de prijs van 4,53 euro per fles (Prik & Tik) in acht neemt.

Eén panellid vindt dit niet zo’n hoogvlieger, hij mist de zurige smaken wat die bijvoorbeeld een Rodenbach Grand Cru sieren.

Ambachtelijk Bier brouwen