Gust (Palm – Steenhuffel voor Vtm)

Een Vlaamse soap moet blijkbaar een eigen bier hebben en na de Slurfkes in Thuis heeft ook VTM een bier laten ontwikkelen voor Familie: Gust

Gust is een helder goud/koperblond bier met een rijke, dikke en sterke schuimkraag. Het bier heeft een stevige pareling, maar niet overheersend.

Het aroma is vrij neutraal, maar toch eerder zoet van mout en gist. Ook een zweem metalisch.

In de smaak neemt het zoete van de mout en het gistaroma de bovenhand. Het hopbitter dat eerder licht aanwezig is brengt wat evenwicht. In de afdronk komt het metalische naar voor, maar dan valt het bier helaas helemaal plat. De afdronk is weg en het is tijd voor een volgende
slok. Technisch is dit bier ok en het presenteert goed, maar daarmee is het ook gezegd. Het is duidelijk dat hier professionele brouwers aan het werk zijn die oog hadden voor de vormgeving.

Gust bekoort ons als 13-in-een-dozijn-bier maar matig en scoort 2,5 hopbellen.

Jungle Joy. (Brussels Beer Project)

Troebel blond bier met behoorlijk wat gistresidu uit de fles. Het schuim is eerder grofmazig, maar blijft aanvankelijk wel stevig staan maar vervalt vervolgens.

Heel fris fruitig aroma van mango en passievrucht. Je ruikt een heel verfrissend zoetig aroma dat eerder aan het vruchtvlees van citrusvruchten doet denken dan aan de geste ervan. Dit is duidelijk van dryhopping. Het is geen fruitbier, maar in het aroma zit bijna alleen exotisch fruit.

De smaak is licht en verfrissend. Het exotisch fruit is hier de rode draad van het begin tot het einde. Ondanks dat hier duidelijk een massa hop in gebruikt is, is het bier niet echt bitter. Het bitter houdt het bier wel mooi in evenwicht en vloeit ook mooi uit.

Naar het einde toe komt er naast het exotisch fruit, het licht hopbitter ook wat brood opzetten van de gist bij.

Een heel boeiend bier van 6,6% alc, waarvan wij inschatten dat het onder de noemer New England Ale, wordt gezet. Een beetje een hipsterbier. Wij zouden hiervan meerdere biertjes lusten op een zomers terras. Het enige minpunt, zeker voor een grote commerciële doorbraak, is het uitzicht van het bier. Het is troebel, er is nogal wat residu en het schuim vervalt ook na een tijd.

Bersalis Tripel. (Brouwerij Huyghe voor Brouwerij Oud Beersel)

Kristalhelder blond bier (ondanks de vermelding van hergisting op de fles). Heel mooi wit schuim, sterk en duidelijk door de mout en niet puur door saturatie. Het schuim laat ook een mooie ‘Belgian Lace’ achter op de wand van het glas.

Het aroma is vrij gesloten. Wat groene hop en wat mout. Bij het walsen van het glas komt een aangenaam vleugje vanille vrij.

De smaak is verfrissend maar er zijn geen aroma’s die eruit springen. Het bier is prima in balans het bitter is aanwezig maar overheerst op geen enkel ogenblik. Verder is het wachten op de afdronk eer er evolutie te merken is. Wat voor en tegenstanders kent is een licht metallisch kantje.

In de afdronk blijft het bitter vrij lang hangen en komt ook de vanille ook weer opzetten. Een nieuwe gewaarwording is kardemom.

Wij zouden dit bier catalogeren in de “Belgian Strong Ale”, maar het wordt door de brouwer als Tripel gecatalogeerd. Daarmee heeft ons proefpanel het wel lastig. Voor een bier van 9,5% alc zit hier eerder weinig smaakevolutie in en mankeert het bier ook body. Om het een tripel te noemen ontbreekt het daarbij ook nog een zekere kruidigheid.

Een bier dat technisch zeker ok is, maar 3 hopbellen is ruim voldoende wegens het ontbreken van eigen karakter.

Bush Tripel (Br. Dubuison)

Licht troebel goudblond bier met stevig blond schuim. In het aroma frisgroene hop, vanille en honing. Wat mango steekt ook de kop op.

De smaak zet vol en romig aan. Een zekere ziltigheid brengt umami in het bier. Het bier wordt mooi in evenwicht gebracht met een een stevige hopgift.

De hopbitterheid vloeit lang uit met een alcoholboost.

Voor een bier van 10,5 % mocht het wel nog iets complexer zijn. De brouwer noemt dit een tripel waar wij ons wel bij kunnen aansluiten. Maar misschien verwacht de gemiddelde consument wel minder alcohol in een tripel.

Verfrissend als aperitief, maar wel een verraderlijk  kereltje.

Leffe Radieuse (8% alc)

Kastanjebruin vrij helder bier met wit schuim dat vrij snel vervalt.
Aroma van rokerige gist doet onmiddellijk denken aan een typisch Ardens Dubbelbier. Ook veel zoet van de (karamel)mout.

Ook in de smaak komt hetzelfde gistig aroma met de karamelmout onmiddellijk naar voor. Veel meer is in dit bier niet te proeven. Er is nog wat lichte bitterheid om het bier ietwat in evenwicht te brengen.

De dames in het proefpanel vinden dit een lekker aroma. Anderen vinden de rokerigheid wel aangenaam en boeiend.

Dit bier past bij een zout hapje, vooral bij zeevruchten zou dit bier wel tot zijn recht komen.

Dit bier verdient zijn punten omdat het all-round is, maar het is zoeken naar de eigenheid van het bier.

Erfgoeddag: “Brouwerij Krüger tot leven gewekt” 28/04/2019

Iets meer dan een jaar geleden kregen we bericht dat Erfgoeddag 2019 rond het thema “Ambachten” zou werken. Erfgoed en ambachten, recht in onze winkel! Op de vergadering, bij een goed potje bier en in goed gezelschap komen altijd de beste ideeën. Het werk is een zorg voor later.

Dat goede idee bestond eruit dat we zouden werken rond de verdwenen brouwerij Krüger uit Eeklo. Eertijds de grootste brouwerij in het Meetjesland en in 2019 precies 100 jaar geleden opgericht.

Ooit waren we in het bezit gekomen van een drie uur durende film van de laatste brouwdagen in de Krüger. De film was boeiend, maar erg lang. Het was een ruwe diamant die al jaren in onze (inmiddels digitale) kast stof lag te vergaren. Hoog tijd om daar iets mee te doen dus!

We planden om onze jaarlijkse “Pop Up Café” te combineren met Erfgoeddag. We zouden onze gasten in ons eigen lokaal ontvangen met een unieke documentaire over de Krüger. Want dat moest het worden, een documentaire.

Na de goede ideeën op de vergadering begon het echte werk. De originele film moest drastisch worden ingekort en er moest duiding komen bij wat er te zien was. Bovendien was er zoveel meer te vertellen dan alleen de laatste brouwdagen. We maakten er na vele uren computeren een documentaire van met interviews ter plaatse, en ander beeldmateriaal (dank aan Staf De Roo).

Naar mate de datum naderde begon het werk aan ons lokaal. Dat moest in orde gezet worden om de vele bezoekers te kunnen ontvangen. Een degelijke kuisbeurt dus, en Dirk schoot in actie om ons een nagelnieuwe toog te bezorgen.   Hoe meer reclame we maakten voor het evenement,

hoe meer bleek dat heel veel mensen actief of minder actief verzamelaars zijn van “Krüger”.

Dankzij de VVV van Eeklo kregen we unieke stukken uit de brouwerij ter beschikking en unieke kaders. Verzamelaar Tim Madou bezorgde ons dan weer prachtige geëmailleerde reclameborden en fotografe Lies Boute kon ons lokaal artistiek opfleuren met foto’s van de leegstaande gebouwen anno 1994. Daarnaast konden we dankzij een aantal verzamelaars ook nog heel wat glazen en ander materiaal tentoonstellen.

Het werd een totaalbeleving, met uiteraard een export van Krüger, voor de 172 bezoekers die we op Erfgoeddag (ondanks een druilerig weertje) over de vloer kregen.

We mogen wel zeggen dat dit één van de meest arbeidsintensieve activiteiten was die we ooit hebben georganiseerd maar het resultaat mocht er wat ons betreft dan ook zijn. Heel wat ex-werknemers daagden op en zo werd het een dag van veel verhalen en onverwachte ontmoetingen.

Duvel Tripel Hop “Cashmir” (Moortgat)

Bier dat er uitziet als witbier. Troebel en zeer licht blond.
Het bier heeft een stevige wandklevende schuimkraag.

In het aroma groene hop en een bloemige geur van de gist.
Hier zijn klassieke hopsoorten gebruikt.  (Noot van de redactie: het bier werd blind geproefd door het panel).

Het bier zet strak bitter aan en heeft een sterke saturatie wat bij het proefpanel wat verdeeldheid oproept. De bloemigheid komt ook terug in de smaak. De body van dit bier is net genoeg om de stevige bitterheid aan te kunnen. Het is die bitterheid die de rode draad van dit bier vormt.

Ook in de afdronk blijft het hopbitter lang hangen samen met wat alcohol die naar de neus stijgt.

Dit is een verfrissend lente – en zomerbier. Het is brouwtechnisch zeker in orde. Ondanks de looks is dit zeker geen witbier. Het is daarvoor te bitter en niet kruidig genoeg. Tien jaar geleden zou dit een vernieuwend bier geweest zijn omwille van de bitterheid. Intussen werd deze bierstijl ingehaald door de “tripel hoppen” en “Ipa’s”. Het bier strandt op 3,5 hopbellen want voor een bier van 9,5% alc had dit iets meer body mogen hebben.

Wanneer we vernemen dat het de nieuwe Tripel Hop is zijn we toch enigszins verrast. Het verklaart natuurlijk wel de stevige saturatie. Maar de smaakbeschrijving die bij deze hop gegeven wordt zoals “perzik, meloen en tropische kokosnoot”, die vinden wij helaas niet terug. Hooguit wanneer het bier wat warmer wordt een lichte citrustoets.

Tynt Meadow – St-Bernard Abey (UK)

Bruin – rood bier met dikke wandklevende schuimkraag die lichtjes beige is.
In het aroma iets houtig, vanille, rozijnen en een lichte toets van gebrande mouten.
Volmondige aanzet waarin we naast het zoete van de mout ook karamelmout proeven. Ook het houtige komt terug, naar de afdronk toe krijg je ook de smaak van de gebrande mout. De bitterheid die een combinatie is van hopbitter en gebrand bitter blijft lang hangen.

Op het einde komt wel een metalische smaak opzetten die lichtjes storend is.

Een klassiek dubbel bruin bier, maar wel een erg goede variant door zijn volmondigheid die heel goed in evenwicht gebracht wordt door de combinatie van hopbitter en de toets gebrande bitterheid.

Voor een bier met 7,5% alc is dit heel romig en volmondig. In het klassieke segment zijn de trappisten meester, maar dit bier evenaart die klasse en verdient daarom 4 hopbellen.
Wanneer we vernemen dat dit inderdaad een trappist is zijn we best blij met onze eigen beschrijving. Dit zullen ze in UK niet gewoon zijn.

Maldegems bierfestival 16/03/2019

Vzw Waterbek organiseerde op 16/03/2019 het 2de Maldegems Bierfestival en voor het tweede jaar op rij mochten wij er een standje uitbaten.

Het eerste bierfestival was een groot succes, dus verwachtte de organisatie ook nu weer veel volk. Bovendien waren er ook meer brouwers en dus ook meer standjes. Om al die redenen besloten de organisatoren om voor de tweede editie uit te wijken naar de K-Ba, bij de Maldegemse jeugd vooral gekend als fuifzaal.

Maar voor het eigenlijke bierfestival kon beginnen was er al op vrijdagavond een workshop “Koken met bier” waar we graag aan deelnamen. Een professionele kok – Jurgen – had de bieren van de Maldegemse brouwers op het festival geproefd en gezorgd voor een prima foodpairing. Bij elk van de bieren en de gerechten werd een woordje uitleg gegeven, maar er werd vooral genoten van de heerlijke gerechten en bieren.

Zaterdag was er dan het eigenlijke bierfestival. De organisatoren hadden de zaal bijzonder sfeervol ingericht en de vele aanwezigen konden genieten van meer dan 45 bieren, aangeboden door de verschillende brouwers. In een ongedwongen sfeer werd over bier gepraat en maakten we kennis met andere brouwers en nieuwe biertjes.

Proficiat en bedankt aan de organisatie! Hopelijk tot volgend jaar!

Tronk

brouwerij Siphon, 10% alc

Zeer donker bier met licht beige schuim dat heel snel wegvalt.
Bij het openen van het flesje blijkt er ook heel weinig CO2 aanwezig te zijn.
Voor een beetje schuimvorming moet het bier erg hard uitgegoten worden.

Het aroma is vol met koffie en gebrande mouten, ook kandijsiroop in het aroma.

De smaak zet heel volmondig aan, zoet maar ook gebrand bitter.
Geen van beide overheerst en ze houden elkaar mooi in evenwicht.
We proeven naar de afdronk toe ook een licht zuurtje, wat dit bier, voor een gebrand bier toch dorstlessend maakt.
Komt dit door de geste van sinaasappel die het etiket belooft?

In de afdronk blijft dit bier boeien. Koffie, donkere chocolade en vanille wisselen elkaar af. 

Wat presentatie betreft is dit bier niet echt ok.
Er is te weinig saturatie naar onze mening en ook het schuim is te snel weg. De brouwer heeft dit bij de Quadrupels ingedeeld, maar dat lijkt ons ook niet bepaald een gelukkige keuze.
Dit is eerder een Imperial Stout.

Iemand in het proefpanel vind de zoetheid te stroperig.
De anderen vinden dat er wel evenwicht is in de smaak.

De echte bierliefhebber kijkt door de slechte presentatie van dit bier.
Velen zullen hierop afknappen, en dat is jammer want dit bier heeft wel veel potentieel.

Ambachtelijk Bier brouwen