In navolging van het programma “Tournee Generale” proefden wij twee biertjes van “De Struise Brouwers uit Lo-Reninge. Deze brouwerij werd onlangs op de website “ratebeer.com” uitgeroepen tot beste brouwerij ter wereld.

We begonnen met een Struise Rosse. Een biertje dat per ongeluk ontstond bij het brouwen van een witbier. Het etiket op de fles vinden we nogal druk, maar wel mooi afgewerkt. Jammer dat de tekst alleen in het Engels is.

Het bier is licht gesluierd en donker amber van kleur. Zeer fijn licht gebroken wit schuim. De pareling kleeft aan het glas. 
In het aroma vooral de gist, maar ook een zoete geur van rijp fruit.
De smaak zet zoet aan met enige bitterheid. De hopbitterheid zwakt af en maakt plaats voor toetsen van karamel en bruine suiker. Er is ook sprake van een zekere kruidigheid al is deze moeilijk te identificeren. 
In de nasmaak komt te bitterheid weer opzetten samen met de intussen gekende zoetigheid en zelfs een licht rokerige nasmaak.

Dit bier bevat 6%alc. Het is een vrij complex en zeer smaakvol bier voor 6%alc. Dit bier getuigt van pure klasse.

Het tweede bier dat we dronken is er eentje van dezelfde brouwerij. Het is de fel geprezen “Pannepot Grand Reserva”, in ons geval de Vintage 2006.

We zien een zeer donker bier met een dikke en hevige licht bruine schuimkraag. In het bier is enkel tegen een fel licht een rode schijn zichtbaar.

Het aroma bestaat uit zoete mout, groene appels en een zekere zurigheid. Het aroma is zeer vol en laat toe meerdere keren te ruiken, wat bij weinig bieren het geval is.
De smaak zet zeer vol en zoet aan. Naast de zoetheid van de mout proeven we duidelijk een houtigheid (typisch voor eik) maar ook karamel, koffie en tal van andere smaken die van dit bier een echte smaakbom maken. Van enige zurigheid die we in het aroma gewaar werden is geen sprake meer.
Pas zeer laat in de afdronk komt een lichte bitterheid opzetten, vooral door gebrande mouten.

Dit is een zeer complex en vol bier voor de liefhebbers, niet iets om zomaar op een zomers terras tegen de dorst te drinken, hetgeen met 10%alc ook niet is aangeraden. Het bier is alles samen 2 jaar gerijpt op eiken vaten, waaronder een deel van de tijd op gebruikte calvadosvaten.

De “Struise” biertjes werden door Ambibrew zeer gesmaakt. Enige opmerking die we moeten maken is dat ze niet goedkoop zijn. 2 Euro per stuk in de winkel is niet min…

De Belgoo Magus is ons biertje van de maand april. Dit bier van 6,6% alc wordt gebrouwen voor of door brouwerij Binchoise in… jawel… Binche. Of men daar al dan niet zelf brouwt, of het bier elders gebrouwen wordt is ons na enig speurwerk op het internet nog steeds niet duidelijk.

Waar het ook gebrouwen wordt, de vormgeving mag er zeker zijn. De flesjes ogen zeer stijlvol, zwart met witte letters. De enige kleuren zijn drie kleine bolletjes in de Belgische driekleur. Meteen is duidelijk dat men niet (enkel) de Belgische markt beoogt met dit bier. Ook de zeer professionele website maakt dit onmiddellijk duidelijk al was het mar omdat die enkel Engelstalig is. Concrete info over hoe lang men dit bier reeds brouwt is er niet te vinden, maar zeker is dat dit een zeer recent biermerk is.

Het belangrijkste: wat vinden we van het bier zelf?

Dit viergranenbier (gerst, tarwe, spelt en haver) is blond en vrij troebel. Het bier heeft een duidelijke koudetroebel die wegtrekt wanneer het bier wat warmer wordt. Voor ons, amateurbrouwers, een onomstotelijk bewijs dat dit bier op artisanale wijze en kleinschalig gebrouwen wordt. Het bier heeft een fijnmazig wit schuim dat na enige tijd een maanlandschap vormt, gesteund door een stevige pareling. Na enige tijd blijft nog steeds een ferm laagje schuim over.

In de geur ruiken we duidelijk citrusvruchten en kruiden als koriander. De geur is zeer aangenaam en ruikt verfrissend.

We proeven een “mals” bier, dat alles heeft van een ongefilterd bier. Verfrissende smaken, in een volle omgeving. De fijne pareling op de tong belet ons niet om duidelijk de koriander te proeven, maar ook een fijne zoetheid van de mout, 
Het bier trekt weg met een zeer lichte zurige toets aan de zijkant van de tong en naar het einde toe zachte fijne hop, die ons aan Saaz-hop (zoals in pils) doet denken. IN de nasmaak blijven die laatste smaken lang hangen.

Dit is een bier van topklasse. Zeer smaakvol en complex voor een bier van 6,6 % alc. Dit is een bier dat duidelijk commercieel bedoeld is, zoals we zien aan de vormgeving en de website, maar toch de eigenheid van de artisanale bieren behoudt!
Enige minpuntje is de gebrekkige info op zowel het flesje als de website, die duidelijk alleen de (buitenlandse) bierleken als doelgroep hebben.

Brugge Tripel

Ons eerste biertje van de maand maart was een Brugge Tripel van de brouwerij Palm. Bij deze degustatie moet vooraf gesteld worden dat dit bier gedurende een zeer ruime periode gerijpt is in een 1,5 liter fles op kurk, wat zeker invloed heeft op de smaak. Aan de verpakking wordt overigens veel aandacht geschonken bij dit bier. De flessen van 1,5 liter hebben geen etiket, maar zijn bedrukt.

Dit licht amber bier van 8,2% alc dat hergist op de fles is helder tot licht gesluierd. Naar het einde van de fles toe werd het bier troebelder. Het bier heeft een dikke schuimkraag die gebroken wit is en ondanks de grote bellen stevig op het bier blijft staan, mede dankzij een rustige, maar constante pareling.

In het aroma vooral fruit zoals perzik en framboos, maar ook alcohol en gist.

De smaak is vol en rond een evenwichtige afwisseling tussen moutig zoet en een weinig hopbitter, onderbroken door een lichte maar scherpe zurigheid die naar de zijkant van de tong trekt. 
Hout, fruit en alcohol vervolledigen een complexe smaakbeleving. 
Pas in de nasmaak komt de echte hoppigheid naar voor, aangevuld met opnieuw de zurigheid die aan thee van wilde kersen doet denken.

Door de lange rijping heeft dit bier een zeer vol fruitig aroma gekregen en werd de zure toets versterkt. De smaken van ons proefpanel bleken nog maar eens te verschillen over of de rijping al dan niet een verbetering betekende voor dit bier.

Ooit werd de Brugse Tripel gebrouwen in de brouwerij De Gouden Boom in de Langestraat te Brugge. De brouwerij raakte in verval en het succes van het bier taande, tot de brouwerij Palm zowel de brouwerij als het bier overnam in de jaren ’90. De brouwerij werd een brouwerijmuseum en het bier werd herdoopt tot Brugge Tripel. Het brouwerijmuseum sloot intussen ook zijn deuren. De mooiste stukken zijn te zien bij brouwerij De Halve Maan, eveneens in Brugge.

FAXE Premium (Deens)

Regelmatig proeven we een buitenlands biertje. Deze keer werd onze nieuwsgierigheid gewekt door een Deense pils: FAXE. Het witte blik van maar liefst één liter met vikingkop trekt zeker de aandacht.

Dit bier van 5,2% alc is vanzelfsprekend kristalhelder en blond zoals het een pils betaamt, hoewel dit bier net een tikkeltje donkerder is dan de gemiddelde pils. De witte schuimkraag is wandklevend, fijnmazig en vrij stevig.

In de geur vooral Saaz-hop en iets metalisch. Een typische pilsgeur. Het metalisch tintje zou natuurlijk van de verpakking kunnen komen.

De smaak zet aan zoals de gemiddelde pils, vrij neutraal en hoppig. Nadien komt het metalisch tintje weer opzetten. De smaken verdwijnen snel om plaats te maken voor een bloemige moutigheid.

Vooral de moutigheid blijft hangen in de nasmaak, met een totaal gebrek aan bitterheid. Een moutigheid die er een beetje te veel aan is en doet denken aan Stella NA of Tourtel.

De Deense brouwerij FAXE werd opgericht in 1901 in het stadje Fakse in Denemarken en maakt nu deel uit van de groep Royal Unibrew.

In februari degusteerden we twee biertjes uit het gamma van Achouffe (brouwerij Moortgat). De bieren zijn enorm bekend om hun kabouters op het etiket en zijn geroemd om hun kwaliteit. Tot nog toe zijn ze alleen in flessen van 75 cl te verkrijgen, maar daar zou verandering in komen.

Het eerste biertje was de blonde “original” La Chouffe die 8% alc bevat.
Het bier is blond en troebel en heeft een dikke witte schuimkraag die stabiel blijft staan. We zien dat er in de fles vrij veel gist aanwezig is (in tegenstelling tot bij Duvel die ook claimt te hergisten op de fles). 
De geur is hoppig en groen, we nemen ook koriander waar en menen abdijgist te herkennen. 
De smaak zet zoet aan en blijft kort. Daarna komt het hopbitter met een toets geroosterde mout. Alleen het bitter blijft wat hangen.

Een fris, niet-complex en uitgebalanceerd biertje dat ons inziens een beetje te weinig karakter bevat.

De donkere versie van het bier is de Mc Chouffe. Dit is een Scotch ale en we kunnen ons dus aan een geconcentreerd zoetig donker bier verwachten.

Het bier kleurt inderdaad donker bruin in het glas en het wordt bekroond met een fijnmazige licht beige schuimkraag. 
Het aroma zit verborgen onder de dikke schuimkraag, maar verraad dezelfde gist als bij La Chouffe en enig caramel.
De smaak zet zacht en vol aan. De smaak is perfect in evenwicht tussen zoet en bitter. Even later komt een bitterheid van gebrande mout opzetten en van hop. Een toets caramel vervolledigt dit bier en zorgt voor een ronde en volle afdronk. Alleen de hopbitterheid blijft lang hangen. 
Dit is echt een “dik bier” dat vol is van smaak. Toch is het verrassend bitter voor dit type van bier wat het toch zeer verfrissend houdt. Dit is een klasse-bier!

Straffe Hendrik is herrezen en dat konden we niet zomaar laten passeren! Op onze algemene vergadering proefden we de nieuwe versie van het verdwenen bier.

Sinds de 16de eeuw wordt gebrouwen op de plaats van Brouwerij De Halve Maan uit Brugge. De huidige brouwerij De Halve Maan werd in 1857 opgericht. Aanvankelijk brouwde men er gewoon “huishoudbier”. Voor de tweede wereldoorlog sprong men er op de kar van de pilsen.

In de jaren 1980 stelde men vast dat de markt van de pilsen stabiliseerde en men besloot er een degustatiebier te brouwen dat men noemde naar de oprichter van de brouwerij: Straffe Hendrik. Het bier dat een soort Vlaamse Saison was kende in Brugge en omgeving een groot succes.

De brouwerij werd echter overgenomen door brouwerij Liefmans, die de Straffe Hendrik niet echt meer promootte waardoor de verkoop zakte. Liefmans had andere bieren die het stevig in de markt wou brengen. 
Recent ging brouwerij Liefmans echter over de kop en werd overgenomen door brouwerij Moortgat (Duvel).

Xavier Vanneste, een afstammeling van het Brugse brouwersgeslacht dat de Halve Maan had opgericht zag zijn kans schoon om de naam Straffe Hendrik terug te kopen, zoals hij dat eerder al met de brouwerijgebouwen had gedaan.

Nu is Straffe Hendrik dus terug op de markt. Althans, de naam is terug, maar het bier is nieuw. Betreft de tripel van brouwerij De Halve Maan uit Brugge. Een tripel past perfect bij hun gamma (Brugse Zot blond en dubbel).

De flesjes ogen sober maar zeer stijlvol en bijzonder afgewerkt. (zie het kroonkurkje met de halve maan).

Het bier is donker blond en ondanks de vermelde hergisting zeer helder. Het heeft een dikke zachte witte schuimkraag die mooi aan het glas blijft kleven. 
In het aroma herkenden we perziken en geroosterde mout en kruiden (tikkeltje kruidnagel?) 
De smaak zet vrij zoet aan en snel trekt de hopbitterheid naar de zijkant van de tong. Een biertje dat vol is en mooi in evenwicht. 
In de nasmaak zet de geroosterde mout weer op.

Zeker niet de laatste die we dronken.

De gegevens op het etiket zijn nogal beperkt. En de tekst: “…Straffe Hendrik is een authentiek Brugs Tripelbier dat nog steeds volgens de originele receptuur gebrouwen wordt…” deed ons wel even glimlachen. Natuurlijk de originele recptuur. Het bestaat nog maar net (toch in deze vorm).

Het merk Lesage met het opvallende oranje etiket met de centaur op kenden we al langer. Sedert enige tijd werd het recept blijkbaar overgenomen of veranderd. Blijkbaar wat problemen die een lancering en een groterenaamsbekendheid in de weg staan. Jammer want hier volgt de smaakbeschrijving:

Een blond licht troebel bier waarvan de schuimkraag snel vervalt tot een blijvend laagje dat mooi aan de glaswand blijft kleven.
Een complex aroma met fruitige toetsen als perzik en abrikoos. We menen ook een ons bekende abdijgist te herkennen.
De smaak zet vrij bitter aan, maar vlakt even nadien wat uit, om in de hoofdsmaak vooral het zoete van de mout te proeven zonder echter plakkerig te worden. 
In eerste instantie krijgt de proever de indruk dat er slechts een korte afdronk is en dat de smaakevolutie snel ophoudt. 
Opvallend is echter dat dit bier precies een beetje tijd nodig heeft om uw smaakpapillen te beroeren. Na enkele slokken is er sprake van een steeds langer wordende hopbittere afdronk.

Een bier dat niet echt uitgesproken lijkt, maar de aandachtige proever ontdekt delicate smaken en aroma’s.

Onze voorzitter is grote fan Brigand en het moest er dus ooit van komen dat dit bier van 9% alc het bier van de maand zou worden.

Deze telg van brouwerij Van Honsebrouck (ook gekend van Kasteel) uit Ingelmunster is enige tijd terug in een nieuw jasje gestoken. De foto van de boogschutter op het etiket valt in ieder geval op in de rekken, hoewel je over de esthetiek kan discussiëren.

Het bier kleurt donker blond tot licht amber met een volle, dichte, gebroken witte schuimkraag. Het bier is een ietsje gesluierd (hergist) en heeft een zeer stevige pareling. Het aroma is zeer moutig met duidelijk een toets rookmout. 
De smaak zet vol en moutig aan, maar onmiddellijk volgt de bitterheid van de hop en voel je de alcohol in de neus. In het schuim vind je een metalische smaak terug. 
Een lange bittere afdronk die combineert met een zoetheid en een beetje broodkruim vervolledigt de smaakbeleving van dit bier.

Het ene moment doet dit bier aan als een typisch zwaar blond bier, maar het andere moment verrast het je met een stevige hopbitterheid en een uitgebalanceerde afdronk. Een apart biertje waar je best rustig van geniet.

2 stevige blondjes voor de maand oktober.

Bassevelds Ezelsbier

Dit is een blond bier van 9° alc dat voor een Basseveldse bierhandelaar gebrouwen wordt bij brouwerij Van Steenberge te Ertvelde. Het is een origineel recept op basis van het blonde huisbier.

Bij het uitgieten van het bier wordt al meteen duidelijk dat dit bier niet al te bruisend is. Om een mooie schuimkraag te verkrijgen moeten we al flink doorgieten.
Het bier is blond en zeer helder, al is het toch hergist op de fles. Er is weinig pareling te zien.
In het aroma ruiken we vooral de gist, een vleugje citrus en groene banaan. Het bier zet zoet en vol aan, maar mankeert vooral pareling en frisheid. Enkel in de afdronk komt enige bitterheid opzetten, samen met een metalische smaak. 
Hoewel de afdronk zeer goed is, zal dit bier ons niet bijblijven als een topper.

Jupiler Tauro.

Dit bier van Inbev van 8,3°alc is op de markt gebracht voor een wat onduidelijke doelgroep. Pilsdrinkers die sneller dronken willen worden, terasjesmensen die anders geen zwaardere bieren drinken? Inbev noemt het een super-versie van de bekende pils.
Het design van het flesje mag er zeker zijn. Een longneck met de Jupiler-stier in relief. Dit spreekt wellicht vooral jongeren aan, maar met het typische Jupiler-lettertype blijft men verwijzen naar de pils. Kosten noch moeite werden gespaard om dit bier te lanceren.

Het bier is vanzelfsprekend kristalhelder en niet hergist. De kleur is een tintje donkerder dan een pils en de pareling is matig tot stevig. De witte schuimkraag kleeft mooi in streepjes aan het glas.
Het aroma is vrij neutraal. De smaak zet zacht aan en vloeit uit tot een licht en evenwichtig bier. De Saaz-hop die ook in pils gebruikt wordt is duidelijk aanwezig. Dit bier is zachter en iets voller dan de gewone Jupiler. De afdronk verrast ons met een vrij lange hopbitterheid en een vleugje vanille.

Na het proeven blijft ook voor ons de doelgroep onduidelijk. Dit bier is zeker niet slecht, in tegendeel, maar uitzonderlijk is dit zeker niet. De mythe (of is het een illusie van Inbev) dat dit bier een concurrent moet zijn voor Duvel, willen we bij deze uit de wereld helpen. Dit is niet eens gelijkaardig.

Wij hoopten op een hete nazomer en voorzagen daarom in september 2 biertjes van de maand. Een Keizer Karel Blond en een Bitburger.

Keizer Karel Blond 8,5°Alc van brouwerij Haacht.

Een helder koper-blond bier van hoge gisting, met een zachte fijne pareling en een fijne witte schuimkraag die snel vervalt maar wel aan het glas blijft kleven.

Het aroma is vooral zoetig, maar niet overheersend met een vleugje sisnaasappelschil.

De smaak zet zoet en zacht moutig aan. Er is niet veel bitterheid in de smaak en de afdronk is kort en zoetig met zachte hopbitterheid op de achtergrond.

Een zacht bier dat de pilsliefhebber zal bekoren op een terrasje, maar wel eens verrassend kan zijn met 8,5° alc.
Of het bier nu hergist of niet is ons niet duidelijk. In het bier is misschien een kleine sluier waar te nemen, maar noch het etiket, noch de website geven uitsluitsel.

Bitburger 4,8° alc van brouwerij Bitburger (Duitsland).

Het bleek blonde bier is verpakt in de typische flesjes met wit etiket. Zoals het een pils past is het bier kristal helder met een stevige pareling. De kleur is bleker dan deze van de pilsen die wij kennen. De witte schuimkraag vervalt tot een laagje en kleeft niet aan het glas.

De geur is vrij neutraal. Zeer licht hoppig aroma met op de achtergrond een vleugje kool, typisch voor pilsen.

De smaak is fris en zet vrij neutraal aan. De hop komt even later op zetten en is zeer verfrissend, maar overheerst niet. In de nasmaak komt naast de hopbitterheid een vleugje geroosterde mout naar voor, wat de pils speciaal en herkenbaar maakt. 
Een lange bittere afdronk.

Een relatieve nieuwkomer in Bierland. De Brugse Zot wordt nog maar enkele jaren gebrouwen, maar kaapte op heel wat wedstrijden de prijzen weg.

Het bier is donker blond en nagenoeg helder, ondanks de hergisting. Het bier wordt bekroond met een zacht grof schuim dat wandklevend is en sneeuwwit van kleur.

Onmiddellijk komt ons een bloemige hoppige geur tegemoet. De aanzet van het bier is mooi in evenwicht, stevig bitter, maar ook zoet van mout. Een tinteling op de tong van de hevige pareling geeft het bier een fris mondgevoel. In de smaak komt de karamelmout even opzetten.
Dit bier heeft een metalische toets in de afdronk naast een korte hopbitterheid.

Dit is een vrij vol bier voor maar 6° alc. Mooi in evenwicht en goed doordrinkbaar. 
Voor wie eens in Brugge is, raden wij aan ook eens in de brouwerij zelf de blonde Brugse Zot te gaan proeven. Men tapt er hem ongefilterd van het vat. Een prachtige bier-ervaring!