De Belgoo Magus is ons biertje van de maand april. Dit bier van 6,6% alc wordt gebrouwen voor of door brouwerij Binchoise in… jawel… Binche. Of men daar al dan niet zelf brouwt, of het bier elders gebrouwen wordt is ons na enig speurwerk op het internet nog steeds niet duidelijk.

Waar het ook gebrouwen wordt, de vormgeving mag er zeker zijn. De flesjes ogen zeer stijlvol, zwart met witte letters. De enige kleuren zijn drie kleine bolletjes in de Belgische driekleur. Meteen is duidelijk dat men niet (enkel) de Belgische markt beoogt met dit bier. Ook de zeer professionele website maakt dit onmiddellijk duidelijk al was het mar omdat die enkel Engelstalig is. Concrete info over hoe lang men dit bier reeds brouwt is er niet te vinden, maar zeker is dat dit een zeer recent biermerk is.

Het belangrijkste: wat vinden we van het bier zelf?

Dit viergranenbier (gerst, tarwe, spelt en haver) is blond en vrij troebel. Het bier heeft een duidelijke koudetroebel die wegtrekt wanneer het bier wat warmer wordt. Voor ons, amateurbrouwers, een onomstotelijk bewijs dat dit bier op artisanale wijze en kleinschalig gebrouwen wordt. Het bier heeft een fijnmazig wit schuim dat na enige tijd een maanlandschap vormt, gesteund door een stevige pareling. Na enige tijd blijft nog steeds een ferm laagje schuim over.

In de geur ruiken we duidelijk citrusvruchten en kruiden als koriander. De geur is zeer aangenaam en ruikt verfrissend.

We proeven een “mals” bier, dat alles heeft van een ongefilterd bier. Verfrissende smaken, in een volle omgeving. De fijne pareling op de tong belet ons niet om duidelijk de koriander te proeven, maar ook een fijne zoetheid van de mout, 
Het bier trekt weg met een zeer lichte zurige toets aan de zijkant van de tong en naar het einde toe zachte fijne hop, die ons aan Saaz-hop (zoals in pils) doet denken. IN de nasmaak blijven die laatste smaken lang hangen.

Dit is een bier van topklasse. Zeer smaakvol en complex voor een bier van 6,6 % alc. Dit is een bier dat duidelijk commercieel bedoeld is, zoals we zien aan de vormgeving en de website, maar toch de eigenheid van de artisanale bieren behoudt!
Enige minpuntje is de gebrekkige info op zowel het flesje als de website, die duidelijk alleen de (buitenlandse) bierleken als doelgroep hebben.

Brugge Tripel

Ons eerste biertje van de maand maart was een Brugge Tripel van de brouwerij Palm. Bij deze degustatie moet vooraf gesteld worden dat dit bier gedurende een zeer ruime periode gerijpt is in een 1,5 liter fles op kurk, wat zeker invloed heeft op de smaak. Aan de verpakking wordt overigens veel aandacht geschonken bij dit bier. De flessen van 1,5 liter hebben geen etiket, maar zijn bedrukt.

Dit licht amber bier van 8,2% alc dat hergist op de fles is helder tot licht gesluierd. Naar het einde van de fles toe werd het bier troebelder. Het bier heeft een dikke schuimkraag die gebroken wit is en ondanks de grote bellen stevig op het bier blijft staan, mede dankzij een rustige, maar constante pareling.

In het aroma vooral fruit zoals perzik en framboos, maar ook alcohol en gist.

De smaak is vol en rond een evenwichtige afwisseling tussen moutig zoet en een weinig hopbitter, onderbroken door een lichte maar scherpe zurigheid die naar de zijkant van de tong trekt. 
Hout, fruit en alcohol vervolledigen een complexe smaakbeleving. 
Pas in de nasmaak komt de echte hoppigheid naar voor, aangevuld met opnieuw de zurigheid die aan thee van wilde kersen doet denken.

Door de lange rijping heeft dit bier een zeer vol fruitig aroma gekregen en werd de zure toets versterkt. De smaken van ons proefpanel bleken nog maar eens te verschillen over of de rijping al dan niet een verbetering betekende voor dit bier.

Ooit werd de Brugse Tripel gebrouwen in de brouwerij De Gouden Boom in de Langestraat te Brugge. De brouwerij raakte in verval en het succes van het bier taande, tot de brouwerij Palm zowel de brouwerij als het bier overnam in de jaren ’90. De brouwerij werd een brouwerijmuseum en het bier werd herdoopt tot Brugge Tripel. Het brouwerijmuseum sloot intussen ook zijn deuren. De mooiste stukken zijn te zien bij brouwerij De Halve Maan, eveneens in Brugge.

FAXE Premium (Deens)

Regelmatig proeven we een buitenlands biertje. Deze keer werd onze nieuwsgierigheid gewekt door een Deense pils: FAXE. Het witte blik van maar liefst één liter met vikingkop trekt zeker de aandacht.

Dit bier van 5,2% alc is vanzelfsprekend kristalhelder en blond zoals het een pils betaamt, hoewel dit bier net een tikkeltje donkerder is dan de gemiddelde pils. De witte schuimkraag is wandklevend, fijnmazig en vrij stevig.

In de geur vooral Saaz-hop en iets metalisch. Een typische pilsgeur. Het metalisch tintje zou natuurlijk van de verpakking kunnen komen.

De smaak zet aan zoals de gemiddelde pils, vrij neutraal en hoppig. Nadien komt het metalisch tintje weer opzetten. De smaken verdwijnen snel om plaats te maken voor een bloemige moutigheid.

Vooral de moutigheid blijft hangen in de nasmaak, met een totaal gebrek aan bitterheid. Een moutigheid die er een beetje te veel aan is en doet denken aan Stella NA of Tourtel.

De Deense brouwerij FAXE werd opgericht in 1901 in het stadje Fakse in Denemarken en maakt nu deel uit van de groep Royal Unibrew.

In februari degusteerden we twee biertjes uit het gamma van Achouffe (brouwerij Moortgat). De bieren zijn enorm bekend om hun kabouters op het etiket en zijn geroemd om hun kwaliteit. Tot nog toe zijn ze alleen in flessen van 75 cl te verkrijgen, maar daar zou verandering in komen.

Het eerste biertje was de blonde “original” La Chouffe die 8% alc bevat.
Het bier is blond en troebel en heeft een dikke witte schuimkraag die stabiel blijft staan. We zien dat er in de fles vrij veel gist aanwezig is (in tegenstelling tot bij Duvel die ook claimt te hergisten op de fles). 
De geur is hoppig en groen, we nemen ook koriander waar en menen abdijgist te herkennen. 
De smaak zet zoet aan en blijft kort. Daarna komt het hopbitter met een toets geroosterde mout. Alleen het bitter blijft wat hangen.

Een fris, niet-complex en uitgebalanceerd biertje dat ons inziens een beetje te weinig karakter bevat.

De donkere versie van het bier is de Mc Chouffe. Dit is een Scotch ale en we kunnen ons dus aan een geconcentreerd zoetig donker bier verwachten.

Het bier kleurt inderdaad donker bruin in het glas en het wordt bekroond met een fijnmazige licht beige schuimkraag. 
Het aroma zit verborgen onder de dikke schuimkraag, maar verraad dezelfde gist als bij La Chouffe en enig caramel.
De smaak zet zacht en vol aan. De smaak is perfect in evenwicht tussen zoet en bitter. Even later komt een bitterheid van gebrande mout opzetten en van hop. Een toets caramel vervolledigt dit bier en zorgt voor een ronde en volle afdronk. Alleen de hopbitterheid blijft lang hangen. 
Dit is echt een “dik bier” dat vol is van smaak. Toch is het verrassend bitter voor dit type van bier wat het toch zeer verfrissend houdt. Dit is een klasse-bier!

Straffe Hendrik is herrezen en dat konden we niet zomaar laten passeren! Op onze algemene vergadering proefden we de nieuwe versie van het verdwenen bier.

Sinds de 16de eeuw wordt gebrouwen op de plaats van Brouwerij De Halve Maan uit Brugge. De huidige brouwerij De Halve Maan werd in 1857 opgericht. Aanvankelijk brouwde men er gewoon “huishoudbier”. Voor de tweede wereldoorlog sprong men er op de kar van de pilsen.

In de jaren 1980 stelde men vast dat de markt van de pilsen stabiliseerde en men besloot er een degustatiebier te brouwen dat men noemde naar de oprichter van de brouwerij: Straffe Hendrik. Het bier dat een soort Vlaamse Saison was kende in Brugge en omgeving een groot succes.

De brouwerij werd echter overgenomen door brouwerij Liefmans, die de Straffe Hendrik niet echt meer promootte waardoor de verkoop zakte. Liefmans had andere bieren die het stevig in de markt wou brengen. 
Recent ging brouwerij Liefmans echter over de kop en werd overgenomen door brouwerij Moortgat (Duvel).

Xavier Vanneste, een afstammeling van het Brugse brouwersgeslacht dat de Halve Maan had opgericht zag zijn kans schoon om de naam Straffe Hendrik terug te kopen, zoals hij dat eerder al met de brouwerijgebouwen had gedaan.

Nu is Straffe Hendrik dus terug op de markt. Althans, de naam is terug, maar het bier is nieuw. Betreft de tripel van brouwerij De Halve Maan uit Brugge. Een tripel past perfect bij hun gamma (Brugse Zot blond en dubbel).

De flesjes ogen sober maar zeer stijlvol en bijzonder afgewerkt. (zie het kroonkurkje met de halve maan).

Het bier is donker blond en ondanks de vermelde hergisting zeer helder. Het heeft een dikke zachte witte schuimkraag die mooi aan het glas blijft kleven. 
In het aroma herkenden we perziken en geroosterde mout en kruiden (tikkeltje kruidnagel?) 
De smaak zet vrij zoet aan en snel trekt de hopbitterheid naar de zijkant van de tong. Een biertje dat vol is en mooi in evenwicht. 
In de nasmaak zet de geroosterde mout weer op.

Zeker niet de laatste die we dronken.

De gegevens op het etiket zijn nogal beperkt. En de tekst: “…Straffe Hendrik is een authentiek Brugs Tripelbier dat nog steeds volgens de originele receptuur gebrouwen wordt…” deed ons wel even glimlachen. Natuurlijk de originele recptuur. Het bestaat nog maar net (toch in deze vorm).

Het merk Lesage met het opvallende oranje etiket met de centaur op kenden we al langer. Sedert enige tijd werd het recept blijkbaar overgenomen of veranderd. Blijkbaar wat problemen die een lancering en een groterenaamsbekendheid in de weg staan. Jammer want hier volgt de smaakbeschrijving:

Een blond licht troebel bier waarvan de schuimkraag snel vervalt tot een blijvend laagje dat mooi aan de glaswand blijft kleven.
Een complex aroma met fruitige toetsen als perzik en abrikoos. We menen ook een ons bekende abdijgist te herkennen.
De smaak zet vrij bitter aan, maar vlakt even nadien wat uit, om in de hoofdsmaak vooral het zoete van de mout te proeven zonder echter plakkerig te worden. 
In eerste instantie krijgt de proever de indruk dat er slechts een korte afdronk is en dat de smaakevolutie snel ophoudt. 
Opvallend is echter dat dit bier precies een beetje tijd nodig heeft om uw smaakpapillen te beroeren. Na enkele slokken is er sprake van een steeds langer wordende hopbittere afdronk.

Een bier dat niet echt uitgesproken lijkt, maar de aandachtige proever ontdekt delicate smaken en aroma’s.