Dit bier is slechts beperkt verkrijgbaar. Het is vooral te koop in de microbrouwerij “La Ferme au chêne” in Durbuy. Deze microbrouwerij ligt in het hartje van Durbuy en er is een mooie taverne bij, waar je de Marckloff op voorhand eens kunt proeven.

Marckloff wordt verkocht in flessen van 75 cl. De fles wordt afgesloten met een kroonkurk, en niet met een kurk, zoals bij veel 75 cl flessen wel het geval is. Het bier hergist op de fles en de smaak zal dus evolueren. Het bier heeft 6,5°alc.

Het bier kleurt licht amber in het glas en is vrij troebel. Het is dan ook een echt artisanaal biertje. We zien een fijn wit schuim, ondersteund door een lichte fijne pareling. Het schuim vervalt vrij snel.

De geur is vooral fruitig en zurig. We ruiken een zweem van krieken en abrikozen.

Bij het proeven valt vooral de licht zure smaak op die een beetje doet denken aan “oude geueze”, hoewel dit bier zeker minder extreem is van smaak en allicht bij meer in de smaak zal vallen van het grote publiek. In de nasmaak toch een beetje hopbitter dat blijft hangen.

Onze mening: een lekker verfrissend artisanaal biertje, vooral te drinken in de zomer.

We nemen eens een risico, want een van onze leden heeft een paar Lindemans Kriekjes in de kelder gevonden. De flesjes zijn 2 jaar over datum. Gezien het lage alcoholpercentage van dit bier weten wij niet of dit bier nog wel drinkbaar zou zijn.

Bij het uitgieten zien we donker, paars/rood bier met een roze schuimkraag die sterk wandklevend is.
Het bier heeft de zoete geur van rood snoepgoed (“poepkes” dat we zeggen).
Het bier heeft een zeer zoete smaak, waarbij geen spoor te bekennen valt van hopbitterheid of de zurigheid van de lambik. Het bier is zeker bijgezoet, misschien komt dit zoet met de tijd meer naar voor?

De nasmaak is, u kunt het al raden…zoet.
Ondanks de leeftijd van het bier, is dit totaal niet verslagen. Het is een echt bier voor zoetekauwen.

Kriek wordt gebrouwen op basis van lambik. Lambik is een bier dat gistte in open eiken vaten en dat, hoe ouder hoe zuriger wordt. De “steker” mengt jonge bieren met oudere bieren tot de ideale mengeling. Op die wijze bekomt men geueze. Om kriek te bekomen laten men verse krieken meegisten in de lambik. Bij grote brouwerijen is het niet uitzonderlijk dat men echter slechts een klein percentage lambik gebruikt en bieren aanzoet om de zure smaak te verdrijven.

Onlangs werden we gevraagd in café ’t Kruisken in Adegem om er een wel heel speciaal biertje te gaan degusteren. Liefmans Gouden Band van verschillende jaargangen.

Dit bier wordt verkocht in mooie 37,5cl champagneflessen met een kurk en een papieren wikkel die kan verschillen naar gelang de jaargang. Om zeker te zijn van welk jaar je biertje is kijk je op de zijkant van de kurk.

Ons eerste geproefde biertje was er eentje van 2006. 
Het bier kleurt donker bruin in het glas met een rode schijn indien je het tegen het licht houdt. Het bier is hergist op de fles, maar door de donkere kleur kun je de helderheid moeilijk bepalen. Het bier wordt bekroond met een mooie beige schuimkraag.
In de geur vooral fruit en een tikje zurigheid. Een frisse geur vooral, dit belooft een verfrissend biertje te worden.
De smaak van dit bier deed ons onmiddellijk denken aan een “oud bruin” bier (zoals je ook Petrus, Duchesse de bourgonge en vele andere hebt). Fris zurig, een beetje zoet en een zachte bitterheid die op de achtergrond aanwezig is. Lekker en verfrissend, maar misschien een beetje verraderlijk want 8°alc, wat bij de meeste van deze bruintjes aanzienlijk minder is. 
De nasmaak is vrij kort en beklemtoont vooral de zachte zurigheid. Wie graag iets verfrissend drinkt maar een Rodenbach bijvoorbeeld te zuur vindt zal zeker van dit biertje houden.

Ons tweede biertje was er eentje van 2004. Het uitzicht van het bier blijft van zelfsprekend hetzelfde. In de geur namen we reeds een eerste verandering waar. De fruitige zurigheid was geweken voor een wat vollere geur met nog steeds een fruitige toets.
De smaak was verrassend veel geëvolueerd (of zou men een ander recept gebruiken?). De zurigheid uit dit biertje is bijna volledig verdwenen wat de volheid en de hopbitterheid naar voor brengt. Dit neigt zelf een beetje naar een abdijbier.

Ons derde biertje was een unicum! Een Liefmans Gouden Band jaargang 1987. Met enige argwaan openden we de fles. Het feit dat er al druk op de fles zat stelde ons reeds gerust. Bij het uitgieten zien we dat de gistbodem op de zijkant van de fles blijft hangen. We krijgen een mooi donker bruin schuimend biertje in het glas. De schuimkraag is licht bruin en de geur stijgt al naar onze neus. Een geur die een zekere zurigheid bevat, maar niet de gevreesde azijn-zurigheid. Wel een zachte volle geur.

Het proeven van dit bier was een ware sensatie. Een ongelooflijke opeenvolging van smaken. Eerst groene appel, dan rozijnen, hout – eik en noten met een zachte bitterheid die lang blijft hangen. In het geheel is de zurige frisheid nooit veraf. ONGELOOFLIJK!

In november was ons biertje van de maand er eentje uit de kleinste (commerciële) brouwerij van het land – naar eigen zeggen. Met name een Alvinne Blond Extra uit de brouwerij ALVINNE in Ingelmunster.

Het biertje wordt verkocht in mooie houten boxen, per zes in steini-flesjes. Op het etiket vinden we bijzonder veel informatie (tot de bitterwaarden toe), hetgeen voor de bierliefhebber natuurlijk al veel interessanter is dan de gebruikelijke omschrijving van “fruitig Belgisch bier, blabla…”. 7,5°alc

Het biertje is hergist op de fles (ruime gistbodem) en het etiket vermeldt “dryhopping”. Dit houdt in dat er tijdens de gisting apart hop werd toegevoegd (die dus niet werd meegekookt) en dat het bier dus een hoppig aroma gekregen heeft.

Bij het schenken zien we een rijke witte fijne schuimkraag die sterk wandklevend is en die ondersteund wordt door een fijne pareling, de schuimkraag trekt na een tijdje weg tot een blijvend laagje. Het bier is blond en gesluierd. Wie de volledige gistbodem zou meegieten krijgt een troebel biertje.

In de geur ruiken we fruitigheid, een toets zurigheid en een toets broodkruim.

In de smaak komt in de eerste instantie naast de gebruikelijke mout diezelfde zurigheid uit de geur terug. Deze is mogelijk afkomstig van de aromahop, die hop komt trouwens vlak nadien volledig tot uiting en mondt uit in een lange zachte bittere nasmaak.

Waar je dit biertje kunt aanschaffen is ons onbekend. Wijzelf kochten het aan de brouwers zelf op een bierbeurs in Luxemburg. De brouwers zijn twee sympathieke jonge gasten en naar het schijnt kun je hun activiteiten elke zaterdag gaan bewonderen, en daar allicht een biertje aanschaffen uit hun gamma.

Om eens tegen de seizoenen in te gaan en om eens te revolteren tegen de komende herfst dronken we deze maand de Lentebok van Grolsch.
In de Lente proefden een deel van onze leden de Herfstbok, vandaar …

In tegenstelling tot de Herfstbok smaakt deze Lentebok, waarvan de smaak in 2003 door de brouwerij Grolsch is vernieuwd, eerder fris.
Het is een helder stevig bier dat 6,5 vol % alcohol bevat. Het is volblond van kleur en heeft een stevige doch niet al te grote schuimkraag.
Het bier heeft een enigszins zoete smaak, die niet te vergelijken is met de zoete smaak van fruitbieren. Deze zoete smaak doet eerder mouterig aan.
Wij beschrijven dit bier wel als een fris bier, maar je dient er toch rekening mee dat dit een bier is die je niet zomaar binnenkapt als een gewone pils. Het heeft een eigenzinnige smaak die na een paar glazen toch serieus blijft hangen.

Hoewel dit bier ons niet echt ambachtelijk voorkomt, wordt het toch gebrouwen door een Nederlandse brouwerij die kan bogen op een rijke historie die teruggaat tot 1615. Grolsch beschikt heden ten dage over de meest milieuvriendelijke brouwerij ter wereld en is een behoorlijke speler op wereldvlak.