Dit oranje-blond bier giet heel soepel uit en vormt een zeer sterke schuimkraag die langzaam in een rotsstructuur vervalt. Deze schuimkraag wijst de aanwezigheid van heel wat eiwitten en dus is er een flinke dosis mout gebruikt bij het brouwen. Gesluierd tot troebel in het glas.

Het dikke schuim schijnt de aroma’s redelijk tegen te houden. We ruiken wat fruitigheid. Naar mate het schuim wat zakt komen de fruittonen meer naar voor. We ruiken vooral abrikoos.

De smaak zet zoetig aan, we voelen een redelijke alcoholboost. De smaak is zoet / bitter zeer goed in balans. Een lichte metaalsmaak komt wat storend binnen. De hopbitterheid vloeit matig uit, daarna komt een metallische smaak.

In 1994 werd op het Limburgse kasteeldomein van Ter Dolen voor het eerst een brouwerijtje ingericht. Sindsdien heeft Ter Dolen een sterke groei gekend. Anno 2026 worden alle bieren in de eigen brouwerij ontwikkeld en gebrouwen. De tripel onderscheidt zich van veel andere bieren in zijn soort omdat het een volmout bier is. Dat betekent dat er bij het brouwproces geen suiker is toegevoegd. Dat zou een stevige body moeten bieden, maar de eerlijkheid gebied ons te zeggen dat ons proefpanel de body als middelmatig beoordeelde.

De Ter Dolen Tripel ontving al behoorlijk wat onderscheidingen, maar wij sluiten ons eerder aan bij heel wat recensies die door proevers op het internet geplaatst zijn. Met name: dit is een goed gebrouwen, degelijke tripel, goed in balans, maar wel eentje zoals er erg veel in het genre zijn. Daarom niet meer dan 3 hopbellen voor het Ambibrew-panel.