Bezoek aan mouterij Boortmalt (09-12-2007)

Een select gezelschap van Ambibrew kreeg onlangs een unieke kans: een bezoek aan de grootste mouterij van België: Boortmalt in de Antwerpse haven.

De torens en silo’s van Boortmalt doken al van ver op, kolossaal afgetekend tegen een blauwe lucht. Al bij het oprijden van het terrein raakte het gezelschap onder de indruk van de omvang.

We werden vriendelijk ontvangen en enthousiast rondgeleid door onze gids die duidelijk een grote kennis van zaken had en de nodige beroepsfierheid.

Het principe van een mouterij is vrij eenvoudig. Maar de omvang van deze mouterij deed ons wel duizelen.
Maar liefst 2 miljoen liter drinkwater pompt men elke dag tot in de top van de 52 meter hoge torens. Dit water dient om de gerst te bevochtigen die na 6 dagen mout zal geworden zijn. Een productie van 800 ton per dag. Genoeg om elke Belg iedere dag van 2 pintjes te voorzien!

Op het dak van de torens is het uitzicht ronduit schitterend. De haven en het water, met in de verte Antwerpen.
Daaronder de enorme waterreservoirs.

Op verschillende verdiepen daaronder bevinden zich honderden tonnen kiemende gerst in verschillende fasen van het proces. Roterende vloeren van 30 meter diameter, ventilatoren van 6 meter diameter. Wormwielen van 15 meter en een hoogte van 1 meter met daarop 24 motoren van keerders. Alles in deze mouterij is werkelijk buiten proportie groot. De dagelijkse 2 miljoen liter water per dag doet zich voelen in elke hoek en elke spleet. Overal is het vochtig en nat.

Na het kiemen wordt de mout naar de eest gebracht waar het in hoge temperaturen gedroogd wordt en waar de kieming wordt stop gezet. Binnen lijkt het wel een sauna, maar op het hoogtepunt van de verhitting kan geen mens er binnen gaan. De betonnen muren van 80 cm dik hebben maar liefst 3 dagen nodig om af te koelen vooraleer men er kan aan werken.

Boortmalt produceert enkel blonde mout van hoge kwaliteit en exporteert deze naar alle uithoeken van de wereld. De kans dat u reeds een biertje dronk gebrouwen met mout van Boortmalt groter is dan ook enorm groot.

Na het bezoek boden wij de aanwezigen met even veel fierheid een biertje aan van eigen makelij. Wie weet van hun eigen mout…

Westvleteren 12 (10,2°alc) – Zywiec (5,6°alc) [Polen]

Ook in december proefden we blind 2 biertjes. Een echt winterbier voor bij de haard en een verrassing.

Westvleteren 12 (10,2°alc)

Dit zeer donker bruin bier heeft een fijne beige schuimkraag die na een tijdje tot een blijvend laagje vervalt. Het schuim kleeft aan de rand van het glas. Door de donkerheid van het bier is het moeilijk te bepalen hoe gesluierd dit bier is. 
Het bier hergist in de fles en er zit een behoorlijke gistbodem in elk flesje.

De geur is vineus en zoet. De geur doet denken aan rozijnen of overrijp fruit.

De smaak is vol en moutzoet met een zachte bitterheid. De bitterheid is een mengeling van gebrande bitterheid en hopbitterheid. De smaak is minder complex dan de geur doet vermoeden, maar wel even vol.

In de nasmaak proeven we een uitvloeiende bitterheid, gecombineerd met een duidelijke toets caramel. De alcohol voelt warm aan.

Dit is het beroemde bier dat officieel enkel aan de abdij te koop is en dat ooit door een Amerikaanse (hoe kan dat?) website tot beste bier ter wereld werd uitgeroepen. Op onze eigen bierverkiezing werd Westmalle Trippel tot beste bier verkozen. Wat nu het allerbeste is, is wellicht een kwestie van smaak, maar dat beide bieren kwalitatief zeer hoogstaand zijn valt niet te ontkennen. Dit geldt trouwens voor alle trappisten.

Deze Westvleteren wordt op sommige plaatsen aangeboden voor 6 tot 7 euro en internationaal verkocht via het internet voor veelvouden van dit bedrag. Dat is werkelijk jammer, en bovendien doet het uitschijnen dat dit bier kwalitatief veel beter is dan andere artisanale bieren, hetgeen zeker het geval niet is.

Zywiec (5,6°alc) [Polen]

De verrassing dan… en een hele verandering voor onze smaakpapillen.

Dit blond lagerbier is kraakhelder met een witte wandklevende schuimkraag.
De geur is vrij neutraal. We ruiken wel de mout iets te zoet zoals in een Stella NA.

De smaak is zacht en valt beter mee dan verwacht. Zeker niet uitgesproken, maar wel met een goede mengeling tussen zoet en bitter.

Een vrij lange bittere nasmaak die Saaz-hop doet vermoeden sluit de degustatie af.

Dit bier zal zeker in de smaak vallen bij iedereen die graag van een fris pilsje geniet.

Of dit Pools bier in België te verkrijgen is, is ons onbekend.
Hoewel het bier in blik zat, mocht de verpakking er wel zijn. Lekker ouderwetse tekeningen van dansende mannetjes in klederdracht en een blik met een reliëf.

De grote bierverkiezing (17-11-2007)

Sfeerbeeld bierverkiezing

In het kader van de Vlaamse “Week van de smaak” organiseerde Ambibrew Vzw “de grote bierverkiezing”. De bedoeling was duidelijk: Voor eens en voor altijd het ultieme allerbeste bier ter wereld verkiezen. En dit zonder vooroordelen of zonder vooringenomenheid.

Tot 16-11-2007 kon iedereen op de website stemmen op het biertje dat hij of zij het lekkerste vond.
De top 5, van meer dan 300 stemmers, werd op 17 november blind geproefd en de top 5 werd aangevuld met een biertje van eigen makelij. Alle biertjes werden geserveerd in hetzelfde glas en de 41 aanwezigen konden kleur, geur en smaak in een aangename sfeer beoordelen.

Het ging er gezellig aan toe in het zaaltje in de Lazarusbron te Maldegem (what ’s in a name?!) Na de verwelkoming van de voorzitter kon het proeven beginnen, ten gepaste tijde onderbroken door de penningmeester die alle biertjes kort beschreef zonder het merk te noemen.

De meest wilde veronderstellingen werden bij elk biertje gedaan over het merk, wat bij het bestuur van Ambibrew natuurlijk tot groot amusement leidde.

6 biertjes later, rond middernacht was het moment van de stemming aangebroken. De sfeer zat er al goed in en velen hadden hun kaartje in de bus gestopt met daarop de merken van de bieren die ze vermoedden gedronken te hebben. Niemand had alles juist, al waren er toch enigen die er dicht bij zaten. (wellicht niet toevallig onze trouwste leden van Ambibrew…)

Al vorens over te gaan tot het meedelen van de uitslag werd er nog een prijs uitgereikt. Iedereen die gestemd had op de website maakte namelijk kans om 12 ambachtelijk gebrouwen biertjes te winnen. De winnaar was Filip De Roo die het bakje in ontvangst nam.

Dan was het zover… tromgeroffel en bazuingeschal… eerst meer dan 300 bierliefhebbers en op 17 november nog eens 41 mensen hadden beslist wat voor eens en voor altijd het beste bier ter wereld mag genoemd worden! We geven jullie hierna graag de uitslag mee:

1. Westmalle trippel. Deze klasbak van een trappist werd met ruime meerderheid gekozen. Westmalle trippel stond als 5de op de lijst en werd dus door veel mensen als 5de bier gedronken. Dat het bier er dan nog met kop en schouders boven uit steekt spreekt boekdelen.

2. Rochfort 8. Dat dit bier als laatste op de lijst stond heeft wellicht in het nadeel gespeeld. Toch werd ook dit bier nog door heel wat mensen gekozen. Over de kwaliteit valt dus niet te twisten.

3. Trippel Karmeliet (Br Bosteels). Het biertje stond ook als derde op de lijst en is de eerste niet-trappist in de ranglijst. De kruidigheid en de frisheid van dit bier hebben op veel stemmers een grote indruk nagelaten en sommigen hebben dit bier nu echt leren kennen.

4. Pieterbier (Ambibrew). Niet zonder trots zagen we ons eigen biertje naar de vierde plaats stijgen. Ons biertje stond natuurlijk niet in de verkozen top 5, vanwege het feit dat het niet in de handel te verkrijgen is. Het was echter eens een leuke test voor ons… Het bewijs dat de kleine hobbybrouwer na enkele jaren oefenen echt wel een puik bier kan ontwikkelen en kan experimenteren met smaken en aroma’s! Het bier stond als 2de op de lijst.

5. Orval. Zonder twijfel een kwaliteitsbier, maar het bier heeft een zeer uitgesproken smaak die een zekere zurigheid met bitter combineert. Vandaar allicht dat er eerder weinig op dit bier werd gestemd.

6. Duvel. Zoals bij elk lijstje is er ook een laatste plaats. Hoewel dit zeker moet gerelativeerd worden, want ten slotte is Duvel via de website op democratische wijze in de top geraakt, en stond het zelfs op de eerste plaats. Waarom deze laatste plaats dan voor een kwaliteitsbier als Duvel? Het is ons niet bekend, maar wellicht viel de smaak te licht en te afgerond uit naast de complexe bieren die hiervoor gekozen zijn.

Tot in de vroege uurtjes werd het resultaat aan de toog nog besproken…

TER DOLEN Donker (7,1°alc)

Het bier van de maand november is een biertje dat verkrijgbaar is bij de betere drankenhandel. De verpakking die wij mochten aanschouwen is echter uiterst zeldzaam. Ter Dolen Donker met een etiket dat speciaal voor het 349 fighter squadron van de F16-basis in Kleine Brogel werd gemaakt. Het etiket is mooi en lijkt in zekere mate op de originele “Ter Dolen”-etiketten, alleen vliegt er nu een F16 voorbij het kasteel waar het bier gebrouwen wordt.

Daarnaast geeft het etiket vrij veel informatie, zoals de graden plato, altijd fijn om te weten en in dit geval 17,0 wat vrij veel is.

Het biertje kleurt donker bruin in het glas en heeft een mooie rode schijn. Ondanks de hergisting is het bier vrij helder tegen het licht. Het beige schuim is mooi vast en fijn van structuur.

De geur is nogal neutraal. We ontdekken een vleugje rood fruit en rozijnen.

De smaak is echter verrassend vlak. Fris en zacht, dat wel, maar het bier mankeert een zekere body. De smaak van dit bier is eerder te vergelijken met blonde commerciële bieren die we kennen, en niet met andere donkere bieren van 17 graden plato.
Ook de nasmaak is vrij kort.

Onze conclusie: Dit is zeker een lekker bier, maar het mist karakter. Het is een ideaal “instapbier” voor pilsdrinkers die eens iets anders willen, of om eens lekker door te zakken op een terrasje.

De onafhankelijke brouwerij is in werking sedert 1994 en is hypermodern. Dit is in schril contrast met de idyllische plaats waar ze gevestigd is: het kasteeldomein van Ter Dolen met de restanten van een kasteel uit de 13de eeuw. De brouwerij is te bezoeken en je kan zelfs in het kasteel in Limburg overnachten.

Duchesse de Bourgogne van brouwerij Verhaege

De herfst breekt aan en dus kiest Ambibrew voor een biertje dat lekker kan smaken op een terasje op een mooie najaarsdag, maar dat even goed tot zijn recht komt bij de knetterende haard.
Een typisch “oud bruin” bier waar het zuiden van Oost- en West-Vlaanderen wereldbekend voor zijn. Men noemt deze bieren ook wel de “Vlaamse bourgognes” omwille van hun vineuze aroma’s.

Het bier is verkrijgbaar in 75 cl flessen, maar vandaag kiezen wij voor de kleine flesjes van 
25 cl. De zwarte etiketten met het schilderij van Maria van Bourgondië zijn zeer stijlvol en passen bij het donkere bier.

De kleur van het bier is natuurlijk zeer donker bruin met een rode schijn, eigen aan dit soort bieren. De geur is zurig en geeft een zweem van krieken vrij. De geur doet denken aan een zoete geuze.

Dit bruintje heeft een zoete zachte smaak, die je niet echt verwacht bij die zurige geur. Na van deze verrassing bekomen te zijn kan de bierliefhebber echt genieten van de wisselwerking van de zurige aroma’s in de geur en de zacht zoete karamelsmaken. Van bitterheid is nauwelijks sprake.

Het bier is niet hergist in de fles en in combinatie met het alcoholpercentage van 6,2° en de zoete smaak kan men wel zeggen dat dit “traditioneel oud bruin” bier wel aangepast is aan de markt. Toch is en blijft dit een geslaagde creatie waarvan wij er nog wel eentje lusten.

Streekbierenavond Den Osschaert (06-09-2007)

Op een doordeweekse donderdagavond in een gezellig café in Adegem…

Cafébaas Curd zette zijn deuren wijd open voor onze vereniging toen we hem voorstelden een bescheiden streekbierenavond te organiseren op donderdagavond. De biertjes werden door ons zorgvuldig geselecteerd en ook ons eigen Pieterbier zou er exclusief te proeven zijn!

Rond half acht begon het zachtjes aan los te lopen. Een rustig muziekje op de achtergrond en steeds meer volk in het café. Volk dat er anders ook zit, mensen die ons biertje kwamen proeven, mensen met goesting in een ander biertje, mensen die eens wilden ontspannen en eens weg waren van huis.

Tot onze verbazing was ook de pers aanwezig. Hoewel deze wellicht ook te catalogeren valt onder een van de vorige rubrieken…

En, wat stond er op ons menu? Den Osschaert heeft hoe dan ook al een fijne bierkaart (3 Chimay’s, 3 Grimbergens, Hapkin, Corsendonck, …

Maar voor deze gelegenheid, en voor deze gelegenheid alleen was er ook Pieterbier, Jan Van Gent, Bornem Dubbel en La Trappe Quadrupelverkrijgbaar! Met enige trots mogen we zeggen dat ons Pieterbier, naast de La Trappe het meeste succes kenden. In die mate zelfs dat ons Pieterbier tegen halfweg de avond helemaal opgedroogd was!

Goed om weten: Op de zondag van Adegemkermis (14 oktober) plant Curd opnieuw een streekbierenavond… Wij zullen er zijn, hopelijk u ook…

Geuze Cuvée Renée van brouwerij Lindemans

Met het oog op de Europese bescherming van de naam “Oude Geuze” en “Oude Kriek” kocht de brouwerij Lindemans een aantal eikenhouten vaten om hun geuze te laten op rijpen.

Voor het eerst is de natuurlijke en ambachtelijke Oude Geuze van brouwerij Lindemans dan ook op de markt. Wij van Ambibrew wilden dat wel eens proberen…

Het bier dat we serveerden zat in een mooie 75cl fles met alu-capsule en een etiket dat zo uit de jaren 30 zou kunnen komen. Je moet al even kijken om te weten dat Cuvée Renée een product is van brouwerij Lindemans.

In het glas kleurt het bier donker blond en vormt een natuurlijk fijn wit schuim.
De geur is fruitig, houterig en komt sterk naar voor. Zelfs bij het uitgieten komt de geur ons al tegemoet. Zeker aangenaam!
De smaak verrast wel. Van fruitigheid is hier in eerste instantie geen sprake. Eerder een vrij harde zurigheid. Pas in de nasmaak wordt het bier subtieler: een lichte hopbitterheid, een toets groene appels en een zachtere zurigheid.
Naarmate men meer van het bier drinkt raakt men gewoon aan de redelijk harde zurigheid van de eerste smaak.

Wat ons betreft is dit een vrij geslaagde “oude geuze” die bovendien met zijn 5° licht om drinken is, maar zou het misschien nog iets subtieler kunnen (denk aan een Oude Geuze van Boon) om als aperitief te kunnen dienen. Het wordt door ons zeer op prijs gesteld dat brouwerij Lindemans wil investeren in een oude geuze die hergist in de fles.

Streekbierenfestival te Zwevegem 15-08-2007

Vorig jaar regende het met bakken, en dus was het nu eindelijk zo ver. Na 2 jaar wachten vertrokken wij, de bierliefhebbers van Ambibrew, naar het streekbierenfestival in Zwevegem. Een van de grootste openlucht-bierfestivals van Europa laten wij ons wijsmaken.

Het festival is een speeltuin voor jong en oud. Voor de kinderen is er heel wat animatie voorzien en voor de ouderen bier natuurlijk. Meer dan 30 brouwers met elk meerdere bieren.

Ons eerste biertje mocht niet tegenvallen. Nu de smaakpapillen nog op scherp stonden…
Van een “Unicum” hadden we gelezen op de website dat dat het artisanale bier was dat speciaal voor deze gelegenheid was gebrouwen voor Flanders Events. Artisanaal en met Poperingse hop gebrouwen. 
Toch enigszins een tegenvaller. Vooral de amberkleurige versie moest met veel geweld uitgegoten worden om van enige schuimkraag te kunnen spreken. Er zat te weinig bruis op het bier en door het geweldig uitgieten komt alle gist mee. Het blonde bier scoorde op dat vlak iet wat beter. De smaak van het amberkleurige bier was eerder zoet met een zurige toets en een korte hopbitterheid op de achtergrond. Te weinig om zo fier te zijn op de Poperingse hop. Het blond bier was iets droger en bitterder. Toch ook geen hoogvlieger…

Dan maar een “Druide” geproefd. Zowel de donkere als de blonde versie werden van het vat getapt. Het bier wordt in de Proefbrouwerij gebrouwen.
Het bruin bier was helder rood/bruin met een vaste wandklevende beige schuimkraag en de geur van groen fruit. De smaak is een mooie mengeling van zoet en gebrand bitter met een hoppige nasmaak met een carameltoets.
Het blond bier is eveneens helder met een wandklevende schuimkraag. De schuimkraag trekt wel sneller weg dan van het bruin bier. In de geur zit fruit (citrus) en hoppigheid. De smaak is fris hoppig en fruitig met een hoppige nasmaak. 
Deze biertjes gingen vlot naar binnen en waren een ideaal aperitief voor het volgende:

De Val Dieu Grand-Cru is een zwart bier waarvan de schuimkraag zich traag vormt als het bier getapt wordt. Uiteindelijk is er een licht bruine zware schuimkraag op dit bier. De geur is zwaar en rokerig. Dat belooft…
De smaak is echter verrassend fris, zacht zoet en gebrand bitter. Pas in de nasmaak komt er weer een beetje rokerigheid.

We gaan niet alle biertjes beschrijven die we geproefd hebben, ook al om reden dat de bieren in 33 cl geschonken werden en ons lichtje na tal van bieren wel wat uitging.

Toch willen we u enkele speciale bieren niet onthouden:

Buitenlucht Dubbel Blond was een zeer hopbitter blond biertje. Zijn broertje de Smoelentrekker was een zurig biertje van gemengde gisting volgens de brouwer. Dit bier doet meest denken aan de Petrus Aged Pale omdat het ook blond is. De zurige smaak verraste ons en na wat doorvragen horen we dat de Proefbrouwerij met dit bier experimenteert met de gemengde gisting en dat er krieken in verwerkt zijn.
Feit is dat beide bieren van hoge kwaliteit lijken te zijn, maar tevens is het een feit dat de geschonken hoeveelheden véél te klein waren. Wetende dat we betaalden voor een vol glas bier en het feit dat de barman 5 glazen haalt uit een 75cl fles…

Ook de Leuvense Trippel (Bios) en de Vicaris blond stonden ons aan als complexe biertjes. De bruine Vicaris was dan weer iets te zoet.

Toppunt van slechte smaak was het Tsjechische bier dat we getest hebben! We hebben dit psychologisch verdrongen en herinneren ons de naam gelukkig niet meer!

Mede dankzij de kinderanimatie en het meevallende weer en vooral dankzij de voortreffelijke organisatie van dit festival mogen we zeggen dat we een geslaagde namiddag beleefden!

Hopelijk tot volgend jaar…

La Goudale en St-Landelin

De vakantiestemming zit er bij Ambibrew goed in! Vandaar deze maand een Frans biertje. Weet je wat? Het is verlof dus maken we er twee van!
Beide bieren komen van dezelfde brouwerij in Douai: Les brasseurs du Gayant.

* La Goudale 7,2°

Het 25cl flesje oogt niet slecht en op het achteretiket staat wat uitleg over de oorsprong van het bier.

Bij het uitgieten zien we een helder blond bier met een zachte, fijne witte schuimkraag. Het bier is een tikje donkerder dan een pils en is niet hergist op de fles.
De geur is opvallend neutraal. Een zweem mout is het enige wat dit bier loslaat.
De smaak zet zachtjes en vrij zoet aan. Daarna zet er een tamelijk stevige hopbitterheid door die daaropvolgend door een zekere moutigheid vervangen wordt. Geen van de smaken wordt echter overheersend en al bij al blijft de smaak zacht en fris.
De nasmaak is een mengeling van moutigheid en hopbitterheid en houdt niet te lang aan.

De naam Goudale zou afkomstig zijn van “Good ale”. Het zou het bewaarbier (bière de garde) die de Engelsen in het noorden van Frankrijk introduceerden in de 14de eeuw en zou in die tijd het bier met de beste kwaliteit geweest zijn. In hoeverre de huidige brouwers nog het recept van de 14de eeuw volgen is ons onduidelijk. Dat ze dezelfde brouwmethode niet meer hebben zal wel een feit zijn.

*St-Landelin 6,5°

Dit is het abdijbier van dezelfde brouwer. Het bier zit eveneens in een 25cl flesje met een etiket dat duidelijk aanduidt dat het om een soort abdijbier gaat. Het flesje ziet er veelbelovend uit.

Bij het uitgieten zien we opnieuw een helder blond biertje dat niet hergist op de fles. Het bier is iets intenser van kleur dan de Goudale.
De geur is vooral moutig en vertoont een kruidigheid en iets van citrusvruchten.
De smaak is vrij moutig, zoet met een fijne hopbitterheid. De smaak vloeit echter wel snel weg.

Het recept zou gebaseerd zijn op dat van de Goudale maar het bier zou met meer ingrediënten gebrouwen zijn. Over de methode om nadien de alcohol te verminderen stellen wij ons wel vragen. Nadat het bier gebrouwen is warmt men het namelijk opnieuw op om een deel van de alcohol te laten verdampen. Of dit geen kwalijke invloeden heeft op de smaak is ons onbekend.

Van St-Landelin is een legende bekend. Hij zou een uitgetreden monnik geweest zijn in de 7de eeuw die een dievenbende leidde in de streek van de Samber en die zich uiteindelijk weer bekeerde en 2 abdijen stichtte.

De beide bieren zijn nogal typisch frans (blond, zacht, niet hergist) maar zeker veel beter dan het gemiddelde Frans bier. Deze bieren zijn echt te genieten. Welke nu het beste is, is natuurlijk een kwestie van smaak.

Hoegaarden Rosée

In juli proefden we een nieuw biertje van Hoegaarden. De zomerse rosée is vooral voor zoetekauwen op een terrasje geschikt en is met zijn 4,5° voor iedereen geschikt.

Het flesje is 25 cl met een sober etiket in Hoegaarden traditie aangevuld met frambozen.

Bij het uitgieten zien we een troebel roze bier met een vrij grove roze schuimkraag.
De geur is vooral die van zoet rood fruit en snoepgoed, aangevuld met een kruidigheid. Een zurige geur zoals in kriek is niet aanwezig.

De smaak is vooral zoet met een lichte zurigheid naar het einde van de teug toe. In de afdronk is een zeer lichte hopbitterheid aanwezig. Doorheen de hele proeverij overheerst de zoetheid.

De meningen binnen het proefpanel over dit bier zijn verdeeld. Sommigen vinden dit wel ok op een zomerse avond, anderen vinden dit te commercieel en te zoet.
Hoe het ook zij, dit biertje lijkt heel erg op Wittekerke rosé en is dus een witbier aangevuld met fruit en vooral vrij zoet gemaakt. Het is een biertje dat vrouwen en jonge mensen in het bierland moet leiden.

Ambachtelijk Bier brouwen